Μικιμάου

Ο Μίκυ Μάους ήταν γνωστός διεθνώς από τις ταινίες κινουμένων σχεδίων που είχαν μαγέψει μικρούς και μεγάλους. Στην Ελλάδα της δύσκολης δεκαετίας του 1930 (με την κρίση, την ανεργία, την πείνα, την κρατική αυθαιρεσία, τη χρεοκοπία, την άνοδο του φασισμού και την απειλή του πολέμου) το καινούργιο είδος θεάματος με τα κινούμενα σχέδια που καταργούσαν όλους τους φυσικούς νόμους, ελευθέρωναν τη φαντασία κι έδιναν χαρά, είχε αποκτήσει θαυμαστές όλων των ηλικιών. Κι επιπλέον η τρίτη ταινία είχε ήχο· ο κινηματογράφος δεν ήταν πια βουβός.

 

Ο Μίκυ Μάους από το πανί πέρασε στο χαρτί. Αυτά στην Αμερική όπου αμέσως μετά την τρίτη ταινία άρχισε να δημοσιεύεται κόμικ στριπ. Στην Ελλάδα έδωσε έμπνευση τους γελοιογράφους των εφημερίδων, αλλά χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να περάσει στο χαρτί.

 

Οι έντυπες ιστορίες του Μίκυ και άλλων ηρώων της εταιρείας Ντίσνεϊ ήρθαν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Πεχλιβανίδη, που τρία χρόνια πριν είχαν φέρει την αμερικάνικη σειρά Classics Illustrated, τα Κλασσικά Εικονογραφημένα.
Η παραπάνω ασπρόμαυρη διαφήμιση, με ημερομηνία 26 Φεβρουαρίου 1954, δίνει την εντύπωση ότι κυκλοφορούσε περιοδικό με τίτλο Μίκυ Μάους. Στην πραγματικότητα διαφημίζει τους χαρακτήρες της Ντίσνεϊ, που αποκαλούνταν όλοι Μίκυ Μάους, παίρνοντας το όνομά τους από τον πιο διάσημο εκπρόσωπο. Οι ιστορίες δημοσιεύονταν στο περιοδικό Γέλιο και Χαρά. Το πρώτο τεύχος βγήκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1954. Ήταν τετράχρωμο, με 26 σελίδες και σε διάσταση 18×25. Κυκλοφορούσε ανελλιπώς κάθε Κυριακή μέχρι το 1958. Τότε οι εκδόσεις Πεχλιβανίδη διέκοψαν την κυκλοφορία του για δύο χρόνια εξαιτίας κάποιας διαμάχης με την Ντίσνεϊ.
Οι ήρωες της Ντίσνεϊ ξαναγύρισαν το καλοκαίρι του 1960, όταν ξανακυκλοφόρησε το Γέλιο και Χαρά. Το 1966 άλλαξαν εκδότη και μέγεθος.

Η εταιρεία Τερζόπουλος πήρε τα δικαιώματα από την Ντίσνεϊ κι έβγαλε το περιοδικό Μίκυ Μάους στα πρότυπα του Τοπολίνο, του ιταλικού Μίκυ Μάους: μικρότερη διάσταση και τα σαλόνια εναλλάξ έγχρωμα και ασπρόμαυρα.

Το πρώτο τεύχος του Τερζόπουλου
Το εξώφυλλο του πρώτου ελληνικού τεύχους.

Το πρώτο ελληνικό τεύχος Μίκυ Μάους κυκλοφόρησε την Παρασκευή 1 Ιουλίου 1966. Μεσολάβησαν σαράντα επτά χρόνια και 2.461 τεύχη μέχρι την Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013 που η εταιρεία κυκλοφόρησε το τελευταίο τεύχος.

Από τις 20 Ιουνίου 2014 το Μίκυ Μάους ξανακυκλοφορεί από άλλον εκδότη.

Οι ταινίες κινουμένων σχεδίων ταυτίστηκαν τόσο με την ταινία του Μίκυ Μάους, ώστε στην καθημερινή γλώσσα μικιμάους σήμαινε αυτό που λέμε σήμερα animation. Αντίστοιχα το περιοδικό Μίκυ Μάους ταυτίστηκε τόσο με τα κόμικς που χρειάστηκε πολύς καιρός μέχρι να σταματήσουν τα κόμικς ν’ αποκαλούνται μικιμάους. Όλοι οι κομιξάδες έχουν ακούσει την ερώτηση «Δηλαδή τι φτιάχνεις; Μικιμάου;». Προσοχή! Μην τους μπερδεύουμε με τους σκιτσογράφους· αυτοί φτιάχνουν καραγκιοζάκια.

Τέτη Σώλου
(φτιάχνει και μικιμάου και καραγκιοζάκια)
Ιούνιος 2017

 

Νίκος Μπελογιάννης – 65 χρόνια από τη δολοφονία του

Νίκος Μπελογιάννης, αγωνιστής, κομουνιστής και διανοούμενος. Πέρασε από δύο σκηνοθετημένες δίκες. Καταδικάστηκε σε θάνατο και δολοφονήθηκε για τις ιδέες του. Πέρασε στην αθανασία ως ο άνθρωπος με το γαρίφαλο.
Το άρθρο είναι φόρος μνήμης και τιμής στον αγωνιστή που σήμερα, 65 χρόνια μετά τον θάνατό του, εμπνέει τους ανθρώπους που οραματίζονται έναν όμορφο κόσμο και αγωνίζονται για ειρήνη, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη Huffington Post στις 30 Μαρτίου 2017.

Η Ελλάδα του 1950

Η χώρα προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της ύστερα από τον πόλεμο και τον εμφύλιο σπαραγμό, αλλά τα δεινά του τόπου μας δεν έχουν τελειώσει. Η Ελλάδα βρίσκεται στη σφαίρα επιρροής της Αμερικής, η οποία παρέχοντας σύγχρονα υλικά, εξοπλισμό και τεχνογνωσία διεισδύει στον στρατό και στον κρατικό μηχανισμό. Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα είναι ο θρασύτατος Πιουριφόι, ειδικός στην καταπολέμηση του κομουνισμού. Αναμειγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις και δίνει εντολές στις ελληνικές κυβερνήσεις σαν σε υποτακτικούς του. Οι συνεργάτες των γερμανών γίνονται τώρα υπηρέτες των αμερικανών. Το ΚΚΕ έχει κηρυχτεί παράνομο. Συνεχίστε το διάβασμα

Νίκος Μπελογιάννης – Ο άνθρωπος με το χαμόγελο. Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο.

Φωτογραφικό αρχείο αυγής025

Σκέφτομαι πως τρία συστατικά πρέπει να έχει η ζωή. Το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει σέρνεται πίσω από τη ζωή.
Το ωραίο είναι καθετί που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση.
Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη.
Νίκος Μπελογιάννης


Μπελογιάννης Ελευθερία 30-3-1952 τίτλος

30 Μαρτίου 2017, 4.12 π.μ. κλείνουν 65 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη. Ήταν ο άνθρωπος με το χαμόγελο. Θα περάσει στην αθανασία ως ο άνθρωπος με το γαρίφαλο.

Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο
Η φωτογραφία του ανθρώπου που χαμογελάει κρατώντας ένα γαρίφαλο, ενώ μόλις έχει ακούσει την απόφαση του στρατοδικείου που τον στέλνει στο εκτελεστικό απόσπασμα, την άλλη μέρα γίνεται έργο από τον Πικάσο με τίτλο «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο».

Το όνομά του Νίκου Μπελογιάννη έγινε σύμβολο ήθους, αρετής, αγώνα, ηρωισμού και αυτοθυσίας. Το μεγαλείο του ξεπέρασε τα σύνορα του καιρού του· εμπνέει τους ανθρώπους που αγαπούν τη ζωή, οραματίζονται έναν όμορφο και φωτεινό κόσμο και αγωνίζονται για ειρήνη, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη.


Για τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο μου στη Huffington Post.

Ραδιόφωνο Tesla

Ξεχώρισα αυτή τη διαφήμιση για το σκίτσο της. Ποιος είναι ο σκιτσογράφος της διαφημιστικής εταιρείας; Η υπογραφή του δεν φαίνεται πουθενά.
Βλαχόπουλα με μακριές φουστανέλες και βλαχοπούλες με τσεμπέρι χαιρετίζουν τη σύγχρονη τεχνολογία που φτάνει σε κάποια μακρινή γωνιά της ελληνικής υπαίθρου. Από τις καπνοδόχους των σπιτιών βγαίνει καθησυχαστικά καπνός (ασφάλεια και ζεστασιά που τόσο είχαν λείψει), αλλά το χωριό δεν μοιάζει και πολύ για ελληνικό. Ούτε και το έλκηθρο που φέρνει τα ραδιόφωνα είναι, αλλά ούτε και τα ραδιόφωνα. Γενικά υπάρχει ένα γιορτινό ελληνο-ευρωπαϊκό ανακάτεμα.
Είμαστε ακόμα στην εποχή που η λέξη σπίτι γράφεται και με ήτα και με γιώτα, όπως η λέξη πίτα, που γράφεται και πήτα, αλλά και πίττα. Η λέξη ξέρω γράφεται και ξαίρω και λοιπά, και λοιπά.
Η διαφήμιση έχει κάποιο λάθος, αλλά δεν είναι το σπίτι με ήτα. Είναι που πιστεύει ότι στην Ελλάδα του 1954 κάποιος είναι σε θέση να κάνει σε κάποιον άλλον ένα τόσο ακριβό δώρο.
Μόνον ο θείος από την Αμερική!

Στην ταβέρνα

%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%89%cf%84%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b2%ce%ac%cf%81%ce%bd%ce%b1%ce%bb%ce%b7%cf%82-%cf%84%cf%83%ce%af%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%82-1955

Ο Μ.Μ. Παναϊωάννου, ο Κώστας Βάρναλης και ο Στρατής Τσίρκας τρώνε, πίνουν και καπνίζουν σε ταβέρνα της Αθήνας το 1955.

Θάνος Κωτσόπουλος

Θάνος Κωτσόπουλος
Ο Θάνος Κωτσόπουλος ως Κλαύδιος στην παράσταση του Άμλετ που ανέβηκε στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού στις 8 Δεκεμβρίου 1955.

«Η επιτυχία είναι ο κίνδυνος των κινδύνων στη νεότητα. Πρέπει, όταν αυτή έρθει, να στυλωθεί κανείς και να την πολεμήσει με σκληρή αυτοκριτική και με θηριώδη εργατικότητα, αλλιώς θα γίνει σκλάβος σ’ όλη του τη ζωή στην αυταρέσκεια και σ’ εκείνους που τους αρέσει σήμερα και δεν τους αρέσει αύριο. Σ’ αυτούς που τον διορίζουν και τον παύουν κατά τα κέφια τους και που υποχρεώνεται να τους κολακεύει ες αεί.
Ο ηθοποιός δεν έχει ανάγκη από τεχνάσματα και προστασίες, όταν αξίζει. Πρέπει όμως να έχει μία σχεδόν μεταφυσική πίστη στη δουλειά του, μίαν απόλυτα δική του μυστική ανάγκη να ’ναι αυτό που πρέπει να ’ναι, δηλαδή αληθινός καλλιτέχνης, ανεξάρτητα αν του το αναγνωρίζουν ή όχι. Διαφορετικά θα βουλιάξει μες στις ευκαιρίες του επαγγέλματος και θα χαθεί».

Απόσπασμα από τον πρόλογο του Θάνου Κωτσόπουλου στην επανάληψη της ραδιοφωνικής παράστασης του Άμλετ με τον Αλέξη Μινωτή ως Άμλετ και τον Θάνο Κωτσόπουλο ως Κλαύδιο από το Τρίτο Πρόγραμμα.
Τη δεκαετία του ’90 το Τρίτο Πρόγραμμα παρουσίαζε κάθε εβδομάδα ένα θεατρικό έργο από το αρχείο της ΕΡΑ. Την παράσταση προλόγιζε ένας από τους ηθοποιούς της ραδιοφωνικής παράστασης. Όλοι μιλούσαν για το παρελθόν και τις αναμνήσεις τους. Ο Θάνος Κωτσόπουλος ήταν ο μόνος που απευθύνθηκε στους νέους.

Το Lux, η Ροσάνα και οι βουτιές

%cf%83%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bd%ce%b9-lux
1965

Στην ταινία «Ο παπατρέχας» (1966) τα κορίτσια βάζουν την κρέμα νυκτός που τους έδωσε η Βασούλα η κομμώτρια με τη σύσταση ότι και η Ροσάνα Ποντεστά την ίδια κρέμα μεταχειρίζεται. Σε ολοσέλιδες έγχρωμες διαφημίσεις του 1965 η Ροσάνα Ποντεστά μας συνιστούσε να φροντίζουμε την ομορφιά μας με το εισαγόμενο σαπούνι τουαλέτας Lux, όπως οι εννέα στους δέκα αστέρες του Χόλιγουντ.
Το 1965 είχαμε θαμπωθεί από τη Ροσάνα Ποντεστά και ενδιαφερόμασταν να μάθουμε το μυστικό της ομορφιάς της. Γιατί άραγε; Η Ροσάνα Ποντεστά είχε παίξει τη Ναυσικά στην «Οδύσσεια» του Μάριο Καμερίνι (1954) και την Ωραία Ελένη στην «Η Ελένη της Τροίας» του Ρόμπερτ Γουάιζ (1956). Οι ταινίες είχαν κάνει μεγάλη επιτυχία όταν προβλήθηκαν.
Εμείς γιατί καθυστερήσαμε δέκα ολόκληρα χρόνια να εντυπωσιαστούμε από το ταλέντο της Ροσάνας; Ίσως γιατί περισσότερο από το ταλέντο της μας έκαναν εντύπωση τα πάρτι στην Ύδρα. Εκείνα τα βράδια που ξεκίνησαν όταν η Σοφία Λόρεν γύριζε «Το παιδί και το δελφίνι» και συνεχίστηκαν με τους διάφορους αστέρες να διασκεδάζουν στη Λαγουδέρα και μετά να πέφτουν με τα ρούχα στη θάλασσα.

Μπατιρόσπορος

Μπατιρόσπορος.jpg

Ραντεβουδάκι στο πάρκο. Εκείνος της αγοράζει σπόρια σε χάρτινο χωνάκι. Ύστερα παγκάκι και τσακ, τσακ, φτου. Μπατιριλίκι!
Τελικά ποιος είναι ο μπατιρόσπορος; Ο πασατέμπος ή ο λιόσπορος;

%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b9%cf%81%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%82-2
Η Τίνα Γαϊτάνου και ο Βαγγέλης Πλοιός σε σκηνές από την ταινία Το κορίτσι της αμαρτίας , 1958.

Κρυώνεις, καμάρι μ;

 

Μπαλάφας-Κρυώνεις καμάρι μ'.jpg
Φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα. Δεκαετία ’50.

Πόλεμος, Κατοχή, Εμφύλιος. Η Ελλάδα ερείπια, οι Έλληνες διχασμένοι, τα σπίτια ορφανεμένα, η φτώχεια αβάσταχτη. Η μάνα στα μαύρα και στο πρόσωπό της χαραγμένη η Ιστορία. Μοναδική της περιουσία ένα γουρούνι και στην πλάτη το παιδί. Πού θα τη βγάλει ο κακοτράχαλος δρόμος; Στο εξοντωτικό μεροκάματο που θα τους κρατήσει και τους τρεις ζωντανούς.
Είναι μια από τις Ηπειρώτισσες μάνες που φωτογράφισε ο Κώστας Μπαλάφας. Είναι το μνημείο της άγνωστης μάνας που για άλλη μια φορά σηκώνει το χρέος να ξαναστήσει την Ελλάδα στα πόδια της.

Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης

Παραδοσιακά στο πλαίσιο της ΔΕΘ ο πρωθυπουργός εκφωνεί λόγο μεγάλης πολιτικής σπουδαιότητας.

%ce%b4%ce%b5%ce%b8-11-06-1957
1957

1957 Ο πρωθυπουργός κ. Μαυρογιαλούρος εκφώνησε λόγο μεγάλης πολιτικής σπουδαιότητας.
Δείτε και άλλα