Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών

p196702
Οι εκλογές που δεν έγιναν.

Τα μέτρα κατά του μπαμπούλα του κομουνισμού εξυπηρέτησαν μια χαρά τους πραξικοπηματίες, –τον συνταγματάρχη Γεώργιο Παπαδόπουλο, τον ταξίαρχο Στυλιανό Πατακό και τον συνταγματάρχη Νικόλαο Μακαρέζο. Ο ΙΔΕΑ είχε καταστρώσει σχέδιο πραξικοπήματος και η CIA το ευνοούσε. Ξημερώματα κατέλαβαν το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και πριν προλάβει ν’ αντιδράσει το υπουργείο Δημόσιας Τάξης ή κανείς άλλος, έβαλαν σ’ εφαρμογή το σχέδιο Προμηθεύς, που πρόβλεπε την ανάληψη της εξουσίας από τον στρατό σε περίπτωση κομουνιστικής εξέγερσης.

21-4-1967 Χούντα

Το πουλί της χούντας ήταν έμπνευση του Αριστείδη Σκυλίτση, του διορισμένου δήμαρχου του Πειραιά που έκλεισε την Τρούμπα και επέβαλλε την αλλαγή του ονόματος του Τουρκολίμανου σε Μικρολίμανο και μάλιστα είχε δώσει εντολή να μην παραδίνονται οι επιστολές που ανέγραφαν στον φάκελο την παλιά ονομασία.
Η χούντα φρόντισε να τοποθετήσει παντού τους δικούς της ανθρώπους και τα δικά της παιδιά. Όσο για τους χαφιέδες, παλιά αγιάτρευτη πληγή.

Η χούντα δολοφονούσε, φυλάκιζε, βασάνιζε, εκτόπιζε. Ασφυκτική λογοκρισία, ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, μυστικές υπηρεσίες, στρατιωτικός νόμος, παρελάσεις, εμβατήρια, σημαιούλες, παλαμάκια, τσάμικα και καλαματιανά, γιορτές για την πολεμική αρετή των Ελλήνων, αντικομουνιστικό μένος, καθαρεύουσα, σκάνδαλα, ρουσφέτια, διορισμοί συγγενών, δανειοδοτήσεις ημετέρων, διασπάθιση δημόσιου χρήματος, συμβάσεις, εφοπλιστές, επιχειρηματίες, εκατομμυριούχοι, ελληνοαμερικάνοι, η CIA, ο γύψος, το μυστρί, τα καπέλα της Δέσποινας… Κι έγιν’ η Ελλάδα όπως του Σπαθάρη ο παλιομπερντές…


Από τις 21 Απριλίου 1967 μέχρι τις 23 Ιουλίου 1974 ο τόπος πέρασε μια σκοτεινή ανελεύθερη επταετία, που έκλεισε με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Στις 23 Ιουλίου το απόγευμα ανακοινώθηκε ότι «ενόψει των εξαιρετικών περιστάσεων υπό τας οποίας τελεί η πατρίς, αι ένοπλοι δυνάμεις απεφάσισαν όπως αναθέσουν την διακυβέρνησιν της χώρας εις πολιτικήν κυβέρνησιν». Τέλος η στρατιωτική χούντα!
Νύχτα 24 Ιουλίου άρχισαν οι επιστροφές. Πρώτος και καλύτερος επέστρεψε εκ Παρισίων ο Καραμανλής, που δέκα χρόνια πριν είχε φύγει «με πικρίαν και αηδίαν κατά του ελληνικού λαού». Ορκίστηκε πρωθυπουργός της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας από την οποία απουσίαζε η αριστερά.
Αυτά όμως τα αφήνουμε για άλλη φορά. Προς το παρόν ας πάρουμε «Μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου» όπως τα τραγουδούσε ο αγαπημένος Γιώργος Μαρίνος στη Μέδουσα το 1976.

Το βίντεο είναι από το κανάλι του Γιώργου Παπαστεφάνου, όπου μπορείτε να διαβάσετε πληροφορίες για το τραγούδι.
Advertisements

Τι Τουρκολίμανο, τι Μικρολίμανο; Αλλού είναι η ουσία και χάνεται.

Tourkolimano-1916-Leipziger-Presse-Büro

Το όμορφο λιμανάκι που χωρίζει τον Πειραιά από το Φάληρο λεγόταν λιμήν Μουνιχίας στα χρόνια του Θεμιστοκλή, Φανάρι στα βυζαντινά χρόνια, Τουρκολίμανο επί τουρκοκρατίας, λιμένας Κουμουνδρούρου κατά τους νεότερους χρόνους, ακτή Κανάρη για ένα μικρό διάστημα στη δεκαετία του ’60 (αυτό το τελευταίο βρίσκεται τυπωμένο σε κάποια τουριστικά φυλλάδια της εποχής και πουθενά αλλού).
Το Τουρκολίμανο ήταν ένας ψαράδικος συνοικισμός με βάρκες, δίχτυα και παράγκες χωρίς ηλεκτρικό. Είχε δυο τρία καφενεδάκια και άλλες τόσες ταβερνούλες για τους ψαράδες. Εκεί ζούσαν και οι γιαλούρηδες –απόκληροι της ζωής που δεν είχαν στέγη και κοιμόντουσαν στον γιαλό και στις βάρκες. Συνεχίστε το διάβασμα