Ατλαντίς

%ce%b1%cf%84%ce%bb%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%cf%82_%ce%b6%ce%ae%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1-1963_2
1963

Το ιστορικό βιβλιοπωλείο «Ατλαντίς» των αδελφών Πεχλιβανίδη, Κοραή 8, ήταν αγαπητό σε μεγάλους και μικρούς. Από τις εκδόσεις Πεχλιβανίδη είχαν κυκλοφορήσει εξαιρετικά βιβλία και βέβαια τα Κλασικά Εικονογραφημένα και αγαπημένα.
Το κτίριο που αντανακλάται στην τζαμαρία της Ατλαντίδας είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη.

Μπατιρόσπορος

Μπατιρόσπορος.jpg

Ραντεβουδάκι στο πάρκο. Εκείνος της αγοράζει σπόρια σε χάρτινο χωνάκι. Ύστερα παγκάκι και τσακ, τσακ, φτου. Μπατιριλίκι!
Τελικά ποιος είναι ο μπατιρόσπορος; Ο πασατέμπος ή ο λιόσπορος;

%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b9%cf%81%cf%8c%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%82-2
Η Τίνα Γαϊτάνου και ο Βαγγέλης Πλοιός σε σκηνές από την ταινία Το κορίτσι της αμαρτίας , 1958.

Λάσπες και ξελασπώματα

 

17122011271

Ένα ανώνυμο σπίτι που γλίτωσε την κατεδάφιση κάπου στην οδό Φυλής. Όπως τα περισσότερα άδεια σπίτια έχει χάσει κι αυτό τα μεταλλικά στοιχεία της εξώπορτας. Υπάρχει όμως ένα μεταλλικό στοιχείο που γλίτωσε, γιατί είναι τσιμεντωμένο στο πεζοδρόμιο. Φαίνεται στην κάτω δεξιά γωνία της φωτογραφίας. Απ’ όσο ξέρω είναι κι αυτό ανώνυμο.
Ξελασπωτήρι; Λασποκαθαριστήρι; Διαβάστε τη συνέχεια

Ματωμένα Χριστούγεννα

Μία ταινία με την Έλλη Λαμπέτη για την Κατοχή και την Αντίσταση. Δεν είναι πολύ γνωστή, αλλά είναι ένας μικρός θησαυρός.

vlcsnap-00031.jpg
Γυρίστηκε το 1951, εφτά χρόνια μετά την απελευθέρωση και αντανακλά περισσότερο από τις μεταγενέστερες –και ενδεχομένως τεχνικά πιο άρτιες ταινίες– την εικόνα των ανθρώπων και της καθημερινότητας. Οι μνήμες είναι νωπές και η ταλαιπωρία δεν έχει φύγει ολότελα από τα πρόσωπα.
Στην ταινία αποτυπώνεται η ερμηνεία σπουδαίων ηθοποιών που έκαναν κυρίως θέατρο και ελάχιστα κινηματογράφο. Τυχεροί όσοι τους απόλαυσαν στη σκηνή! Οι νεότεροι γνώρισαν τις ερμηνείες τους χάρη στο ραδιοφωνικό θέατρο και στο μικρό πέρασμά τους από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Οι περισσότεροι ηθοποιοί της ταινίας είναι θεατρικοί.

Ησυχία, το έργο αρχίζει!

Δείτε την ταινία φωτογραφία-φωτογραφία

Όλα του γάμου δύσκολα – η προίκα, οι χωροφύλακες, το αγαρλίκι

Έχω γιο κι έχω χαρά
που θα γίνω πεθερά,
έχω κόρη κι έχω πίκρα
που θα γνέθω μέρα νύχτα.

Αυτό το νανούρισμα αποκοίμισε πολλά κοριτσάκια. Οι ελληνικές οικογένειες δεν δέχονταν τη γέννηση της κόρης με την ίδια χαρά που καλωσόριζαν το αρσενικό παιδί. Ένας λόγος ήταν η προίκα που έπρεπε να της δώσουν, όταν θα ερχόταν η ώρα της να παντρευτεί. Διαβάστε τη συνέχεια

Η Σαπφώ, ο Μάνος και η Τρούμπα

1982 Πορνογραφία.jpg
Πορνογραφία, 1982.

Το 1982 η Σαπφώ Νοταρά συναντήθηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι στην Πορνογραφία. Μουσικό θέαμα σε δύο πράξεις με τραγουδιστές, ηθοποιούς, χορωδούς, χορευτές και μικρή ορχήστρα. Ήταν το κύκνειο άσμα της. Η παράσταση δεν είχε επιτυχία. Ανέβηκε στις 17 Οκτωβρίου και κατέβηκε στις 8 Δεκεμβρίου.
Η Σαπφώ τραγούδησε στίχους του Σαρτρ που απέδωσε στα ελληνικά ο Αλέξης Σολομός και η ξεχωριστή φωνή της έκανε την οδό του Μπλαμαντό αξέχαστη.
Η Πορνογραφία δεν έχει να κάνει με την Τρούμπα, την κακόφημη συνοικία του Πειραιά. Έχει όμως να κάνει η Σαπφώ. Το πραγματικό της επώνυμο ήταν Χανδάνου. Η οδός Νοταρά, όπου βρισκόταν η Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου που φοιτούσε, της πρόσφερε το καλλιτεχνικό της επώνυμο.
Η Τρούμπα βρίσκεται μεταξύ των οδών Νοταρά, Φίλωνος, Σκουζέ και Δευτέρας Μεραρχίας. Καμπαρέ, μπαρ, χορεύτριες, στριπτίζ, τζόγος, ξενοδοχεία, οίκοι ανοχής, ιερόδουλες, τσατσάδες, αγαπητικοί, ρουφιάνοι, μαχαιρώματα συνέθεταν ένα σκηνικό που κατέγραψε ο ελληνικός κινηματογράφος.
Η «Αγνή του λιμανιού» σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιώργου Τζαβέλλα γυρίστηκε στην Τρούμπα το 1951. Τη μουσική έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις. Σε κάποια σκηνή της ταινίας εμφανίζεται ο συνθέτης καθισμένος στο πιάνο του καμπαρέ. Είναι η πρώτη και μοναδική κινηματογραφική του εμφάνιση.

Πιγκάλ

σινέ Πιγκάλ.jpg
Ο κινηματογράφος Πιγκάλ το 1962. Σκηνή από την ταινία «Ο Σταμάτης και ο Γρηγόρης».

Το Πιγκάλ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους κινηματογράφους της Αθήνας. Η πλατεία και εξώστης του είχαν 1350 θέσεις. Λειτούργησε τριάντα χρόνια κι έκλεισε το 1991. Σήμερα είναι –για μαντέψτε!– σουπερμάρκετ.

Η φτερού

Ο Αντρέας η φτερού είναι από τους πιο γνωστούς και αγαπητούς τύπους του κέντρου της Αθήνας. Πουλάει φτερά ξεσκονίσματος από το 1965. Είναι πλανόδιος και το εμπόρευμα το κρατάει στα χέρια. Ακαθόριστης ηλικίας, αεικίνητος και σκερτσόζος κάθε μέρα φέρνει βόλτα όλους τους δρόμους του εμπορικού κέντρου. Η φωνή του με τον χαρακτηριστικό τόνο «Φτεράαα!» αναγγέλλει από μακριά την άφιξή του. Εμφανίζεται κουνιστός και λυγιστός κι αμέσως ακούγονται πειράγματα και γέλια. Η φτερού τρελαίνεται για πειράγματα. Είναι ετοιμόλογος, καυστικός και ξέρει να δίνει ξεγυρισμένες απαντήσεις.
Κάποιοι θέλουν να πιστεύουν ότι η τσαχπίνα και σκερτσόζα Φτερού δεν είναι παρά ένα επιχειρηματικό κόλπο του Αντρέα, ο οποίος δεν είναι ομοφυλόφιλος, αλλά οικογενειάρχης με τρία παιδιά, που τα σπούδασε με το μεροκάματο που βγάζει από τα φτερά. Και ο γάιδαρος πετάει!
Ο Αντρέας έχει εμφανιστεί σε διάφορες ταινίες. Οι φωτογραφίες είναι από την ταινία του 1969 «Το αφεντικό μου ήταν κορόιδο».
Τέτη Σώλου
Ιούνιος 2016

 

Ξυπόλυτο τάγμα

 

ksypolito tagma copy.jpg

Όταν οι κατακτητές επιτάξαν το Παπάφειο, όπως έκαναν και με άλλα δημόσια κτίρια, τα ορφανά παιδιά βρέθηκαν άστεγα και απροστάτευτα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Άρχισε τότε ένας σκληρότατος αγώνας για επιβίωση σε μια κατακτημένη πόλη που πέθαινε της πείνας. Έγιναν σαλταδόροι κι έκλεβαν από τα γερμανικά καμιόνια και από τους μαυραγορίτες ψωμί, λάδι και τρόφιμα για να ζήσουν τα ίδια, αλλά και για να συνδράμουν όσους είχαν ανάγκη. Ήταν ένα τάγμα από ξυπόλητους μικρούς ήρωες.
Η ταινία στηρίζεται στην αληθινή ιστορία της ομάδας που σχημάτισαν τα παιδιά του Παπάφειου και είναι συγχρόνως μια μαρτυρία που δείχνει την πείνα, την εξαθλίωση, τον τρόμο και την απελπισία της βασανισμένης Ελλάδας στον καιρό της μαύρης Κατοχής.

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΒΓΑ της γειτονιάς

Εβγα

 

Στη δεκαετία του ’50 η ΕΒΓΑ, η Ελληνική Βιομηχανία Γάλακτος, εξαπλώθηκε σε όλη την Ελλάδα μέσω μικρών συνοικιακών γαλακτοπωλείων και ζαχαροπλαστείων, που γρήγορα όλοι άρχισαν να αποκαλούν «η ΕΒΓΑ της γειτονιάς». Ανάμεσα στ’ άλλα προϊόντα τα μαγαζιά αυτά πουλούσαν παστεριωμένο γάλα σε πλαστικό μπουκάλι, γιαούρτι σε κεσεδάκια, βούτυρο σε πακέτο και τυποποιημένα παγωτά, όλα παραγωγής ΕΒΓΑ.

Στην επιγραφή της φωτογραφίας το ήτα στο βούτυρο είναι καραμπινάτο λάθος. Ωστόσο κάποια εποχή ήταν ένα συνηθισμένο λάθος. Όσο για το ήτα στο γιαούρτι, οι παλιοί προτιμούσαν να λένε «η γιαούρτη». Την αγόραζαν σε κεσεδάκια που ο καταστηματάρχης έβγαζε από το ψυγείο και έβαζε μέσα σε χάρτινο σακουλάκι. Οι πιο παλιοί την αγόραζαν χύμα από τον πλανόδιο.