Να ’τα και τ’ αραπάκια!

Όταν έγραφα για το ρύζι μπάρμπα Μπεν και το τυρί Αραπάκι, μου είχε κολλήσει ο στίχος:
Πού ’ναι, μπάρμπα, τ’ αραπάκια,
πού ’ν’ ο Κόκκινος Στρατός.
..
Έψαξα πολύ να βρω το τραγούδι, αλλά δεν υπήρχε στο διαδίκτυο, ρώτησα και φίλους… τίποτα. Τη λύση έδωσαν για μια φορά ακόμα οι κασέτες (ξέρετε, εκείνα τα πλακέ πραγματάκια με τα δύο καρούλια μέσα). Και να, ορίστε το καταπληκτικό τραγούδι, από τα Τραγούδια του Καραγκιόζη, που ήταν και η πρώτη εμφάνιση του Στέλιου Διονυσίου στη δισκογραφία.

Έχει κι άλλο…

Ερμής – ένα ελληνικό σαπούνι ογδόντα χρόνων

Ολοσέλιδη διαφήμιση σε γυναικείο περιοδικό, το καλοκαίρι του 1966.

Πώς έγινε και ο Ερμής έδωσε το όνομά του σε μάρκα σαπουνιού; Τα παιδιά μιας τάξης έδωσαν την απάντηση: «Ο Ερμής πλένεται συνέχεια για να είναι καθαρός, γιατί όλο βγαίνει έξω. Άμα πάμε βόλτα, πλενόμαστε».
Άραγε τι είχαν υπόψη τους οι Ντίκος και Βουτσινάς όταν ίδρυσαν στην Αθήνα τη αρωματική σαπωνοποιία Ερμής το 1924, με σήμα τον Ερμή;

Συνεχίστε το διάβασμα

Τα σεμεδάκια του ΟΜΟ

OMO 1966

Ολοσέλιδη διαφήμιση του ΟΜΟ σε γυναικείο περιοδικό, καλοκαίρι 1966

Η διαφήμιση του Όμο ήταν πιο κοντά στις σύγχρονες διαφημίσεις από την άποψη ότι πρόβαλε ιδιαίτερα τα δώρα που έδινε το απορρυπαντικό. Για τις ιδιότητές του αρκούσε μία αράδα στο κάτω μέρος της σελίδας: «Το Όμο πλένει πεντακάθαρα».
Η νοικοκυρά μάζευε τα κουπόνια με τα τετράφυλλα τριφύλλια, τα πήγαινε στο μπακάλικο κι έπαιρνε ένα σταμπωτό σεμέν με τυρολέζικο, πολωνικό ή σουηδικό θέμα. Σιγά τον πολυέλαιο! Οι νοικοκυρές της εποχής, που είχαν στο σπίτι τους καλοφτιαγμένα κεντήματα και χειροποίητα σεμέν από την προίκα τους, δεν θα καταδέχονταν να ρίξουν δεύτερη ματιά στο σταμπωτό πανάκι του Όμο, αν η λέξη «δώρο» δεν λειτουργούσε τόσο… γαργαλιστικά.

Σεντόνια, πετσέτες, μινιατούρες, βινύλια και βιβλία, όλα δώρα του Ρολ

ROL 1966
Ολοσέλιδη διαφήμιση του Ρολ σε γυναικείο περιοδικό, 1966

Το Ρολ ήταν spotless, γραφόταν στη διαφήμιση με ελληνικούς χαρακτήρες, γιατί ακόμα δεν ξέραμε καλά αγγλικά και επεξηγούσε ότι σπότλες είναι το λευκό χωρίς λεκέδες. Το περίεργο είναι ότι το Ρολ ήταν προϊόν ελληνικής εταιρείας, της ΒΙΑΝΥΛ.

ROL δώρα
Λεπτομέρεια της παραπάνω διαφήμισης του Ρολ.

Διαβάστε τη συνέχεια

Πικρό, μικρό μου Τάιντ, αλλιώτικο απ’ τ’ άλλα

Το Tide, στη δεκαετία του ’50, διαφημιζόταν στην Αμερική με τετράχρωμη εικόνα. Στην Ελλάδα του 1959 με απλή διχρωμία, για λόγους οικονομίας.

Ήταν απορρυπαντικό σε σκόνη για πλύσιμο στο χέρι. Σκάφη, τρίψιμο, μπουγαδόνερα, σκύψιμο και ξεμέσιασμα. Η νοικοκυρά της ελληνικής διαφήμισης είναι μες στην καλή χαρά, γιατί δεν κόβεται η μέση της και δεν χαλάνε τα χέρια της.

Το Tide κυκλοφορούσε σε κουτί και σε φακελάκι. Αν δεν ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις της, η νοικοκυρά είχε το δικαίωμα να επιστρέψει όσο «πλυντικό μέσο» περίσσεψε και να πάρει πίσω τα λεφτά της διπλά. Πλυντικό μέσον, γιατί παρ’ όλο που το Tide διέθετε «απορρυπαντικότητα», όπως αναφέρει η διαφήμιση, η λέξη απορρυπαντικό δεν χρησιμοποιούταν.

Διαβάστε τη συνέχεια

Η στάχτη και της γιαγιάς μου το μπουγαδοκόφινο

Στην Κάρμεν

Στον τοίχο, πίσω από το μνημείο του Λυσικράτη, υπάρχει μία απροσδόκητη επιγραφή. Ας τη μεγαλώσουμε για να τη διαβάσουμε καθαρά.

Λοιπόν, το 1890 η στάχτη ήταν τόσο χρήσιμη, ώστε πουλιόταν χοντρικώς και λιανικώς, με εγγύηση για την ποιότητά της.
Τα παλιά νοικοκυριά χρησιμοποιούσαν στάχτη από φυσικό ξύλο στην κουζίνα, στο λουτρό, στο πλυσταριό, στον κήπο. Με στάχτη και νερό της βροχής φτιαχνόταν η αλισίβα ή σταχτόνερο, που εκτός των άλλων ήταν δυνατό καθαριστικό γενικής χρήσης και λευκαντικό των ασπρόρουχων. Οι νοικοκυρές που έφτιαχναν το δικό τους σαπούνι, χρησιμοποιούσαν αλισίβα για να φτιάξουν την ποτάσα, που ήταν απαραίτητο συστατικό του. Διαβάστε τη συνέχεια

Το Lux, η Ροσάνα και οι βουτιές

%cf%83%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%8d%ce%bd%ce%b9-lux
1965

Στην ταινία «Ο παπατρέχας» (1966) τα κορίτσια βάζουν την κρέμα νυκτός που τους έδωσε η Βασούλα η κομμώτρια με τη σύσταση ότι και η Ροσάνα Ποντεστά την ίδια κρέμα μεταχειρίζεται. Σε ολοσέλιδες έγχρωμες διαφημίσεις του 1965 η Ροσάνα Ποντεστά μας συνιστούσε να φροντίζουμε την ομορφιά μας με το εισαγόμενο σαπούνι τουαλέτας Lux, όπως οι εννέα στους δέκα αστέρες του Χόλιγουντ.
Το 1965 είχαμε θαμπωθεί από τη Ροσάνα Ποντεστά και ενδιαφερόμασταν να μάθουμε το μυστικό της ομορφιάς της. Γιατί άραγε; Η Ροσάνα Ποντεστά είχε παίξει τη Ναυσικά στην «Οδύσσεια» του Μάριο Καμερίνι (1954) και την Ωραία Ελένη στην «Η Ελένη της Τροίας» του Ρόμπερτ Γουάιζ (1956). Οι ταινίες είχαν κάνει μεγάλη επιτυχία όταν προβλήθηκαν.
Εμείς γιατί καθυστερήσαμε δέκα ολόκληρα χρόνια να εντυπωσιαστούμε από το ταλέντο της Ροσάνας; Ίσως γιατί περισσότερο από το ταλέντο της μας έκαναν εντύπωση τα πάρτι στην Ύδρα. Εκείνα τα βράδια που ξεκίνησαν όταν η Σοφία Λόρεν γύριζε «Το παιδί και το δελφίνι» και συνεχίστηκαν με τους διάφορους αστέρες να διασκεδάζουν στη Λαγουδέρα και μετά να πέφτουν με τα ρούχα στη θάλασσα.

Το Πάλμολιβ και το Σπίτι των Ανέμων

PALMOLIVE.jpg

Ενώ στη συσκευασία του γράφεται Palmolive στη διαφήμιση γράφεται με ελληνικούς χαρακτήρες. Προφανώς για τους αναγνώστες που δεν ξέρουν αγγλικά.
Ωστόσο ο λόγος που διάλεξα αυτή τη διαφήμιση βρίσκεται στην κάτω αριστερή γωνία της σελίδας.

PALMOLIVE copy

Διαβάστε τη συνέχεια

Παιχνίδια στον νεροχύτη

SAPOYNI PIATON.jpg

 

Άμα ψάχνει ο αναγνώστης με τον φακό να βρει το όνομα του προϊόντος… άσ’ τα. Το καλοχτενισμένο κορίτσι με την ποδιά της νοικοκυράς, τα υποκοριστικά «κορούλα» και «χεράκια» –άσε πια εκείνο το «ευαίσθητα»!– και η νοοτροπία ότι κάτι είναι τόσο εύκολο που ακόμα κι ένα παιδί μπορεί να το κάνει –λες και τα παιδιά είναι ηλίθια… Αλέκτωρ, δεν μας τα λες καλά.

Ο λόγος που ξεχώρισα αυτή τη διαφήμιση είναι ο μαρμάρινος νεροχύτης. Ένα είδος που τα αστικά νοικοκυριά βιάστηκαν να ξεφορτωθούν και ν’ αντικαταστήσουν με μεταλλικό. Γιατί;