Φουτουρισμός, φασισμός και μπανάνες στιφάδο!

ταβέρνα Σιλιβάνη Έθνος 15-2-1938.jpg
1938

Η ταβέρνα του Σιλιβάνη, βρισκόταν στο Κουκάκι, στη συμβολή Δυοβουνιώτου και Αμυνάνδρου, και ήταν ονομαστό μαγαζί. Η ταβέρνα δεν υπάρχει πια, αλλά, αν δεν κάνω λάθος, το όνομα Σιλιβάνης συνεχίζει δραστηριότητα στη Λούτσα. Στην περίοδο του Μεσοπολέμου η ταβέρνα του Σιλιβάνη ήταν καλλιτεχνικό και λογοτεχνικό στέκι. Κώστας Βάρναλης, Φώτος Γιοφύλλης, Πωλ Νορ… Μετά τον πόλεμο, το 1947, εκεί έκανε την πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση ο Άκης Πάνου. Καλές συστάσεις.
Μια βραδιά, όμως, στις αρχές του Φλεβάρη του 1933, οι θαμώνες δεν εμφανίστηκαν, γιατί η ταβέρνα φιλοξένησε μια περίεργη παρέα με ανάλογα γούστα.

Για αρχή ήρθαν θαλασσινά με φύκια σε σάλτσα πορτοκάλι και ποτήρια γεμάτα ξίδι.
Ακολούθησαν καναπεδάκια με ταραμά πάνω σε επτάζυμο αγριοπαξιμάδι, που ονομάζονταν «Κυρία επί καναπέ».
Έπειτα ήρθαν τα κυρίως φαγητά, που ήταν ψητά ψάρια και αρνάκι του γάλακτος. Μόνο που τα ψάρια είχαν εκρηκτική σάλτσα και το αρνάκι ήταν γαρνιρισμένο με ψητά ζουμπούλια, στυπόχαρτο και χαρτάκια.

τίτλος 04-2-1933 Ακρόπολις Μαρινέτι
4 Φεβρουαρίου 1933

Διαβάστε τη συνέχεια

Advertisements

Μοσχολίβανο από το καλό, το προυσαλιό, και ο ηγούμενος που το μοίραζε στους τεκέδες της Δραπετσώνας

Ο πάτερ Δωσίθεος ήταν ηγούμενος στο μοναστήρι της Φανερωμένης στη Σαλαμίνα. Συχνά πυκνά πήγαινε στη Δραπετσώνα και στα Ταμπούρια. Από δρόμο σε δρόμο, από σπίτι σε σπίτι, έδινε την ευλογία του στους πιστούς και σταματούσε σε κανένα καφενείο για να πάρει μια ανάσα από τον ποδαρόδρομο.
— Γυρίζει ο καημένος από εξομολογήσεις, τον συμπόνεσε ένα γραΐδιο.
Είχε γίνει περιζήτητος και άμα αργούσε να φανεί, ανυπομονούσαν.
— Δεν φάνηκε ακόμα ο παπάς.
Αυτοί που τον αναζητούσαν ήταν κυρίως τεκετζήδες και λοιποί χασισοπότες, γιατί ο πάτερ κουβαλούσε μέσα στο σακούλι του χασίσι Προύσας εξαιρετικό. Ήταν η εποχή που η Δραπετσώνα ήταν γεμάτη τεκέδες, που στεγάζονταν σε καφενεία, ουζάδικα και σπίτια. Ιδιοκτήτες και θαμώνες ήταν άνθρωποι της φάρας –σκύλοι μαύροι!

@παπα χασίς Ελεύθερος Άνθρω 4-2-1933 φωτο
Πάτερ Δωσίθεος

Έχει και συνέχεια…

Βίλλυ Φριτς – ο αστέρας του σινεμά και το γιαπράκι του αστυνομικού δελτίου

Το Μάρτιο του 1933 ήρθε στην Αθήνα ο Βίλλυ Φριτς, γόης της οθόνης και αγαπημένος των γυναικών. Τον έφερε ο Θεοφάνης Δαμασκηνός, διευθυντής της Ελληνικής Κινηματογραφικής Ένωσης, και τον κινηματογραφούσε ο Μιχάλης Γαζιάδης σε κάθε του βήμα.

1933

Έμεινε στη Μεγάλη Βρετανία, επισκέφθηκε την Ακρόπολη, το Σούνιο, τον Μαραθώνα, το Δαφνί, μίλησε με θαυμασμό για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, για τη σύγχρονη Αθήνα και τους ανθρώπους της, παρακολούθησε ταινίες στο Σπλέντιτ και στον Απόλλωνα μαζί με τους θαυμαστές του, υπέγραψε άπειρες φωτογραφίες του που πουλιόνταν στο ταμείο του Σπλέντιτ, επισκέφθηκε γραφεία εφημερίδων, γνώρισε τον Δελαπατρίδη, είδε Καραγκιόζη κι έφυγε έχοντας δημιουργήσει εξαιρετικές εντυπώσεις και ακόμα περισσότερους θαυμαστές.

 

Νέος, κομψός, περιποιημένος, συμπαθητικός, χαμογελαστός, ευγενικός και όμορφος σαν τον Βίλλυ Φριτς ήταν και ο Παναγιώτης, ο δικός μας Βίλλυ Φριτς, το γιαπράκι του αστυνομικού δελτίου. Διαβάστε για τη δράση του