Αλάσκα

Ο κινηματογράφος Αλάσκα ήταν λαϊκό σινεμά που λειτούργησε από το 1939 μέχρι το 1980. Άνοιγε από το πρωί και πρόβαλλε δύο έργα με άφθονο μπουνίδι, σεξ και καράτε.
Πριν από το Αλάσκα, στο νούμερο 2 της Πατησίων, ήταν το ξενοδοχείο Έθνος και στο νούμερο 4 το ξενοδοχείο Πατρίς.

Η ανατίναξη του αρχηγείου της ΕΣΠΟ
Η φωτογραφία είναι έκθεμα του Τόπου Μνήμης της ΠΕΑΝ. Παρουσιάζει το κτίριο της ΕΣΠΟ, λίγη ώρα μετά το σαμποτάζ της 20ης Σεπτεμβρίου 1942. Δεξιά του ο κινηματογράφος Αλάσκα με το ξενοδοχείο Λευκάς και άκρη δεξιά το ξενοδοχείο Πατρίς.

Το Αλάσκα βρισκόταν στο νούμερο 6 της οδού Πατησίων. Στους επάνω ορόφους του κτιρίου ήταν το ξενοδοχείο Λευκάς. Η είσοδός του ήταν δίπλα από τον κινηματογράφο. Σύμφωνα με μαρτυρίες στην περίοδο της Κατοχής πάνω από το Αλάσκα στεγαζόταν και το υποθηκοφυλακείο.

Διαβάστε τη συνέχεια

Advertisements

Η θρυλική ανατίναξη των γραφείων της προδοτικής ΕΣΠΟ από την αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ – Σεπτέμβριος 1942

Η θρυλική ανατίναξη της ΕΣΠΟ από την ΠΕΑΝ 1942

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 1942, μεσημέρι
Μια τρομερή έκρηξη ανατινάζει το κτίριο στη γωνία των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, όπου βρίσκεται το αρχηγείο της προδοτικής και φιλοναζιστικής ΕΣΠΟ. Ένα σαμποτάζ στην καρδιά της κατακτημένης Αθήνας. Το πρώτο μεγάλο σαμποτάζ σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Κατέστρεψε το κτίριο, έβαλε τέλος στα βρόμικα σχέδια της ΕΣΠΟ και έθαψε κάτω από τα συντρίμμια 43 γερμανούς και 29 προδότες. Τα ραδιόφωνα της Μόσχας, Λονδίνου και Καΐρου το εξύμνησαν.
Το οργάνωσε και το εκτέλεσε η ΠΕΑΝ.

Διαβάστε λεπτομέρειες για το μεγάλο σαμποτάζ

Κώστας Περρίκος – οραματιστής, πατριώτης και αγωνιστής. Με φλόγα, γενναιότητα και αυτοθυσία ως το εκτελεστικό απόσπασμα.

Ανατίναξη γραφείων ΕΣΠΟ

Το πρώτο μεγάλο σαμποτάζ σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη γίνεται στην Αθήνα, γωνία Πατησίων και Γλάδστωνος, στα γραφεία της δωσιλογικής ΕΣΠΟ. Το οργανώνει ο Κώστας Περρίκος και το εκτελεί μαζί με τον Ουλαμό Καταστροφών της ΠΕΑΝ.
Θα μιλήσουμε γι’ αυτό αύριο, που συμπληρώνονται 74 χρόνια από το ιστορικό γεγονός, σ’ ένα μεγάλο αφιέρωμα. Σήμερα θα πούμε λίγα λόγια για έναν ξεχωριστό άνθρωπο – τον ιδρυτή και ψυχή της ΠΕΑΝ, τον Κώστα Περρίκο. Συνεχίστε το διάβασμα

Ιουλία Μπίμπα. Το σαμποτάζ, η προδοσία, η σύλληψη και τα γράμματα από τη φυλακή

Ιουλία Μπίμπα. Μια κοπέλα λεπτή, με τα μαλλιά τραβηγμένα πίσω, μοναχική, λιγομίλητη. Γεννημένη στη Σάμο. Παντρεμένη. Δασκάλα στο κατηχητικό σχολείο του Αγίου Νικολάου στο Κουκάκι. Οργανωμένη στην αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ.

Αθήνα 1942
Μετά τον σκληρό χειμώνα του 1941-1942 η Αθήνα μοιάζει ετοιμοθάνατη και ο κατακτητής φαίνεται σαν να έχει νικήσει. Ο κατακτητής δεν είναι ο μόνος εχθρός. Οι ντόπιοι συνεργάτες του καταδυναστεύουν. Οι ελεεινοί μαυραγορίτες θησαυρίζουν άτιμα από την πείνα και τη ανάγκη των ανθρώπων πουλώντας νοθευμένα είδη πρώτης ανάγκης με αντάλλαγμα ολόκληρες περιουσίες. Η δυστυχία απλώνεται παντού. Η εξαθλίωση, η πείνα και ο θάνατος έχουν γίνει συνηθισμένα φαινόμενα. Καθημερινά άνθρωποι εξαντλημένοι από την πείνα πέφτουν νεκροί στα πεζοδρόμια.
Διαβάστε τη συνέχεια

Ο εκρηκτικός Αύγουστος της ΠΕΑΝ

Αμέσως μόλις άρχισε η γερμανική κατοχή της Ελλάδας οργανώθηκε η Αντίσταση ενάντια στους κατακτητές, στους ντόπιους συνεργάτες τους, στις φασιστοειδείς οργανώσεις και στην κυβέρνηση δωσίλογων του Τσολάκογλου.

Η Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων ήταν αντιστασιακή οργάνωση, αστικοδημοκρατική, μεγαλοϊδεατική και αντικομμουνιστική. Πολιτικός αρχηγός της ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, χωρίς όμως να έχει σχέση με τα οργανωτικά της. Ιδρύθηκε στην Αθήνα, τον Οκτώβριο του 1941 από τον Κώστα Περρίκο, υποσμηναγό της Πολεμικής Αεροπορίας, φλογερό αγωνιστή και πατριώτη και άνθρωπο με υψηλές αρχές.

Διαβάστε τη συνέχεια

Κελαινούς και Θάσου, Κυψέλη

 

Στην πλατεία ΠΕΑΝ, που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Κελαινούς και Θάσου στην Κυψέλη, έχει απομείνει το βάθρο που στήριζε την ορειχάλκινη προτομή του Θάνου Σκούρα. Στην εντοιχισμένη μεταλλική πλάκα διαβάζουμε ότι ο Θάνος Σκούρας ήταν πρόεδρος της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ (Πανελλήνιος Ἐνωσις Αγωνιζομένων Νέων) και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 7 Ιανουαρίου 1943.

Το γλυπτό ήταν έργο του Μιχάλη Κάσση. Κλάπηκε το 2012 για να πουληθεί ως μέταλλο στο χωνευτήρι των διάφορων παράνομων πράξεων, στον Ασπρόπυργο Αττικής.