Η στάχτη και της γιαγιάς μου το μπουγαδοκόφινο

Στον τοίχο, πίσω από το μνημείο του Λυσικράτη, υπάρχει μία απροσδόκητη επιγραφή. Ας τη μεγαλώσουμε για να τη διαβάσουμε καθαρά.

Λοιπόν, το 1890 η στάχτη ήταν τόσο χρήσιμη, ώστε πουλιόταν χοντρικώς και λιανικώς, με εγγύηση για την ποιότητά της.
Τα παλιά νοικοκυριά χρησιμοποιούσαν στάχτη από φυσικό ξύλο στην κουζίνα, στο λουτρό, στο πλυσταριό, στον κήπο. Με στάχτη και νερό της βροχής φτιαχνόταν η αλισίβα ή σταχτόνερο, που εκτός των άλλων ήταν δυνατό καθαριστικό γενικής χρήσης και λευκαντικό των ασπρόρουχων. Οι νοικοκυρές που έφτιαχναν το δικό τους σαπούνι, χρησιμοποιούσαν αλισίβα για να φτιάξουν την ποτάσα, που ήταν απαραίτητο συστατικό του. Διαβάστε τη συνέχεια

Advertisements

Κλασικά και αγαπημένα

Εικονίτσες-εικονίτσες, λογάκια-λογάκια. Έτσιι περιέγραφε τα κόμικς της εποχής ο Ρίζος ως ελληνοαμερικάνος παραγωγός σε μια παλιά ελληνική ταινία.
Εικονίτσες, λογάκια, καρεδάκια και τα ελληνόπουλα μπήκαν στο νόημα των κόμικς που θα διάβαζαν αργότερα. Ήταν η μεταπολεμική εποχή που άρχισαν να έρχονται στην Ελλάδα διάφορα ξένα προϊόντα ενίοτε απροσδόκητης προέλευσης (γάλα από τον Καναδά, σαρδέλες από την Ιαπωνία, τυρί από την Αυστραλία). Βέβαια το καθετί έχει την εξήγησή του. Το γάλα από τον Καναδά, για παράδειγμα, εξηγείται μια χαρά με την αλλαγή του ονόματος της οδού Λυκαβηττού σε Μακένζι Κινγκ ως δείγμα της ευγνωμοσύνης μας για τα 3,5 εκατομμύρια δολάρια που μας ήρθαν σε είδος από τον Καναδά την περίοδο της Κατοχής και αργότερα.

Τα Κλασσικά Εικονογραφημένα των αδελφών Πεχλιβανίδη ξεκίνησαν το 1951 πάνω στα χνάρια της αντίστοιχης αμερικάνικης σειράς Classics Illustrated. Κεντρική διάθεση στο ιστορικό βιβλιοπωλείο Ατλαντίς στην οδό Κοραή. Έκαναν αμέσως επιτυχία. Κάθε τεύχος πουλούσε 200 με 300 χιλιάδες αντίτυπα.

Διαφημιστικές καταχωρίσεις 1953 και 1954.

Το καινούργιο είδος αναγνώσματος δημιούργησε καινούργιους προβληματισμούς, φόβους και αντιδράσεις. Ήταν αναμενόμενο. Μαζί με τα  Κλασσικά Εικονογραφημένα οι αδελφοί Πεχλιβανίδη έφεραν έναν ολόκληρο κόσμο από σούπερ ήρωες και καρτούν. Οι αναγνώστες όμως είχαν βάλει στην καρδιά τους αυτό το καινούργιο είδος και δεν άκουγαν κανέναν. Στις αρχές του 1953 τα Κλασσικά Εικονογραφημένα πρόσθεσαν ελληνικά θέματα γραμμένα και εικονογραφημένα από Έλληνες δημιουργούς.

Το μεγάλο μπουμ κράτησε μια δεκαετία με συνεχείς εκδόσεις νέων τευχών και ανατυπώσεις των εξαντλημένων. Εξακολούθησαν μέχρι τη δεκαετία του ’70.
Σήμερα όσοι έχουν παλιά τεύχη των Κλασσικών Εικονογραφημένων, διαθέτουν μια περιουσία. Είναι συλλεκτικά και πανάκριβα.


ΕΔΩ μπορείτε να δείτε όλα τα εξώφυλλα των Κλασσικών Εικονογραφημένων