Η θρυλική Κοκσινέλ, που η ομορφιά της γοήτευε άντρες και γυναίκες στο καμπαρέ Καρουσέλ του Παρισιού – όπως την περιγράφει ο Μίνως Αργυράκης

Τον Απρίλιο του 1959 ο Μίνως Αργυράκης μετέφερε στις σελίδες της εφημερίδας Ελευθερία με σκίτσα και με κείμενα τις εντυπώσεις του από το ταξίδι του στο Παρίσι. Το άρθρο του για τη Μονμάρτη, τα μιούζικ χολ, τα καμπαρέ και το στριπτίζ ήταν ένα πικάντικο θέμα που ευχάριστα σχολίασαν οι αναγνώστες.

ΚοκσινέλΤο να γράψει όμως για το καμπαρέ Καρουσέλ, για τις πανέμορφες τρανς γυναίκες, που κάτω από το μακιγιάζ, την περούκα και το στρας ήταν πανέμορφα αγόρια (ή ήταν κάποτε), και για την ωραιότερη απ’ όλες, τη θεϊκή Κοκσινέλ, εν έτει 1959, ήθελε κάποια τόλμη.
Το άρθρο έχει πολύ ενδιαφέρον και το παραθέτω ολόκληρο. Συνοδεύεται από τρία σκίτσα του Μίνου Αργυράκη και μία φωτογραφία της Κοκσινέλ από το πρόγραμμα του καμπαρέ. Είχα την τύχη να βρω κάποιες φωτογραφίες από το πρόγραμμα του La Carrousel και τις πρόσθεσα.

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΚΑΜΠΑΡΕ ΚΑΡΟΥΣΕΛ

Αργυράκης Κοκσινέλ τίτλος Ελευθερία 19-4-1959

Ένα από τα πιο περίεργα μα και τα πιο γοητευτικά θεάματα που μονάχα στο Παρίσι μπορεί κανείς να τα απολαύσει είναι αναμφισβήτητα αυτό που βλέπει κανείς στο καμπαρέ «Καρουσέλ».
Μετά τα μεσάνυχτα μέσα στο μικρό αλλά αριστοκρατικό αυτό κέντρο, σβήνουν σιγά σιγά τα πολλά φώτα, χαμηλώνει η ορχήστρα του χορευτικούς της ρυθμούς και οι προβολείς ρίχνουν τις χρωματιστές τους ακτίνες πάνω σε κάτι πολύ αλλόκοτο. Μπροστά στα μάτια σου παρελαύνουν η μια μετά την άλλη σειρά από γυναίκες εκπάγλου καλλονής, χορεύουνε, τραγουδάνε και κάνουνε τα νούμερά τους με μια τέτοια θηλυκότητα που σπάνια μπορεί να τη συναντήσει κανείς αλλού.
Κι όμως, εδώ είναι το περίεργο, όλες οι γοητευτικές αυτές γυναίκες είναι νεαροί. Μπορείς μάλιστα να δεις και τη φωτογραφία τους, πώς δηλαδή είναι στην πραγματικότητα και στο πρόγραμμα. Ναι, ναι, έχει και συνέχεια!

Μαγική πόλη

img656.jpg

Η Μαγική Πόλη δεν είναι μιούζικαλ, δεν είναι οπερέτα, δεν είναι συναυλία, δεν είναι τίποτα απ’ ό,τι ξέρουμε –και ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ τι ακριβώς είναι. «Είναι μία σειρά τραγουδιών πλαισιωμένη από λιτές σκηνογραφίες και χορευτικές παρενθέσεις, ένα κοντσέρτο με πολλή μουσική και λίγο θέαμα στο περιθώριο της μουσικής», έγραψε κάποιος.

Μπείτε μέσα στη Μαγική Πόλη

Αυτά που είδε και άκουσε ο Μίνως Αργυράκης στο τραγικό Μπουρνάζι τον μαύρο Νοέμβρη του 1961

 

Ο Μϊνως Αργυράκης την επόμενη μέρα από τη θεομηνία και τις ασύλληπτες καταστροφές της 6ης Νοεμβρίου 1961 πήγε στο αφανισμένο Μπουρνάζι. Περπάτησε στις πρώην γειτονιές των πρώην δρόμων, είδε, παρατήρησε, συνομίλησε, άκουσε κι έμαθε από πρώτο χέρι.
Βέβαια, ο Μίνως Αργυράκης δεν ήταν ο μόνος που επισκέφθηκε το Μπουρνάζι. Πήγαν πολιτικοί, επίσημοι, ο πρωθυπουργός (ο Καραμανλής που τότε τον θεωρούσαν πατέρα και σήμερα εθνάρχη), η άνασσα και βασιλομήτωρ Φρειδερίκη… Το ενδιαφέρον τους εκδηλώθηκε μέσα από τις λιμουζίνες.
Τα σχέδια και οι εντυπώσεις του Μίνου Αργυράκη δημοσιεύτηκαν στις 8 Νοεμβρίου

08-11-1961_Μπουρνάζι 2.jpg


Διαβάστε το κείμενο και δείτε τα σχέδια του Μίνου Αργυράκη

Η Σαπφώ, ο Μάνος και η Τρούμπα

1982 Πορνογραφία.jpg
Πορνογραφία, 1982.

Το 1982 η Σαπφώ Νοταρά συναντήθηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι στην Πορνογραφία. Μουσικό θέαμα σε δύο πράξεις με τραγουδιστές, ηθοποιούς, χορωδούς, χορευτές και μικρή ορχήστρα. Ήταν το κύκνειο άσμα της. Η παράσταση δεν είχε επιτυχία. Ανέβηκε στις 17 Οκτωβρίου και κατέβηκε στις 8 Δεκεμβρίου.
Η Σαπφώ τραγούδησε στίχους του Σαρτρ που απέδωσε στα ελληνικά ο Αλέξης Σολομός και η ξεχωριστή φωνή της έκανε την οδό του Μπλαμαντό αξέχαστη.
Η Πορνογραφία δεν έχει να κάνει με την Τρούμπα, την κακόφημη συνοικία του Πειραιά. Έχει όμως να κάνει η Σαπφώ. Το πραγματικό της επώνυμο ήταν Χανδάνου. Η οδός Νοταρά, όπου βρισκόταν η Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου που φοιτούσε, της πρόσφερε το καλλιτεχνικό της επώνυμο.
Η Τρούμπα βρίσκεται μεταξύ των οδών Νοταρά, Φίλωνος, Σκουζέ και Δευτέρας Μεραρχίας. Καμπαρέ, μπαρ, χορεύτριες, στριπτίζ, τζόγος, ξενοδοχεία, οίκοι ανοχής, ιερόδουλες, τσατσάδες, αγαπητικοί, ρουφιάνοι, μαχαιρώματα συνέθεταν ένα σκηνικό που κατέγραψε ο ελληνικός κινηματογράφος.
Η «Αγνή του λιμανιού» σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιώργου Τζαβέλλα γυρίστηκε στην Τρούμπα το 1951. Τη μουσική έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις. Σε κάποια σκηνή της ταινίας εμφανίζεται ο συνθέτης καθισμένος στο πιάνο του καμπαρέ. Είναι η πρώτη και μοναδική κινηματογραφική του εμφάνιση.