Τίγκα ή κάργα;

ΚΤΕΛ ΚατούναΔιηγούνται μια ευτράπελη ιστορία για ένα λεωφορείο της Αιτωλοακαρνανίας, που πήγαινε στο Αγρίνιο. Λοιπόν, το λεωφορείο έκανε στάσεις στα διάφορα χωριά και σύντομα γέμισε από φοιτητές και φαντάρους, που είχαν πάει στα σπίτια τους για τις γιορτές και τώρα γύριζαν στις σχολές και στις μονάδες τους. Μόλις το είδαν στην Μπαμπίνη να έρχεται από μακριά, εκείνοι που το περίμεναν άρχισαν να φιλιούνται με τους συγγενείς τους και ν’ αποχαιρετιούνται. Πλησίασε το λεωφορείο, έκοψε ταχύτητα ο οδηγός, άνοιξε την πόρτα ο εισπράκτορας «Μη φλιέστι ντιπ! Είμαστι τίγκα!» τους φώναξε και το λεωφορείο πέρασε χωρίς να σταματήσει ντιπ!

Λένε ότι η ιστορία είναι αληθινή. Δεν το πολυπιστεύω. Μάλλον πειραχτική για την αβροφροσύνη μας και την ντοπιολαλιά μας είναι. Εμείς δεν θα λέγαμε «Είμαστι τίγκα». «Είμαστι κάργα» θα λέγαμε, καμάρι μ’.

Advertisements

Ο σταθμός υπεραστικών λεωφορείων Πελοποννήσου και το ξενοδοχείο Δελφοί

 

 

Το 1946 εγκαινιάστηκε ο σταθμός υπεραστικών λεωφορείων Αθηνών-Πελοποννήσου. Βρισκόταν σε μικρή απόσταση από την Ομόνοια, στην οδό Βηλαρά γωνία με πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου, δίπλα στο ξενοδοχείο Δελφοί.

 

Στην παραπάνω φωτογραφία διακρίνεται ένα τμήμα του ξενοδοχείου Δελφοί, η είσοδος του μπαρ και η είσοδός του ξενοδοχείου από την πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου. Το ξενοδοχείο βρισκόταν και βρίσκεται στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου διαγωνίως απέναντι από το Εθνικό Θέατρο, λειτουργεί μέχρι σήμερα και είναι ένα από τα όμορφα κτίρια της Αθήνας.

 

Ταξίδι με παλιό λεωφορείο, από κείνο με τη σκάλα και τον μουσαμά στη σχάρα

Σε κάποιο πρακτορείο υπεραστικών λεωφορείων, παλιά. Ο κόσμος που θα ταξιδέψει μαζεύεται κοντά στο λεωφορείο, για να παραδώσει τις αποσκευές. Βαλίτσες μονόχρωμες και καρό, βαλιτσάκια δερμάτινα, καλάθια με πεσκέσια που το άνοιγμα κλείνει με πανί ραμμένο με σακοράφα, καλαθούνες, μπόγοι, κούτες, σακιά, νταμιτζάνες, ντενεκέδες… τα είδη ταξιδιού της εποχής. Κάποιος έχει ανέβει τη σκάλα και περιμένει στον ουρανό του λεωφορείου και κάποιος άλλος παίρνει τα πράγματα που του δίνουν οι επιβάτες και αρχίζει το φόρτωμα. Ο ένας δίνει, ο άλλος παίρνει και συνεννοούνται με φωνές. Αυτός στην οροφή φορτώνει, ταχτοποιεί και δένει τις αποσκευές στη σχάρα. Όταν τελειώσει, ρίχνει από πάνω έναν μουσαμά για προστασία και κατεβαίνει.
Οι ταξιδιώτες επιβιβάζονται, η μηχανή μουγκρίζει, κάποιοι σταυροκοπιούνται και το ταξίδι ξεκινάει. Το παλιό υπεραστικό λεωφορείο δεν έχει καμία σχέση με τα σύγχρονα. Διαβάστε τη συνέχεια