Μεγάλη Παρασκευή 1894

 

Κρυστάλλης
Κώστας Κρυστάλλης

Είχε λιώσει από την εξάντληση και τον πυρετό. Ώσπου έφτασε πια στην Άρτα, κι έπεσε στο στρώμα, σ’ ένα χαμόσπιτο προς την Αγία Θεοδώρα. Του ’φεραν γιατρό, του αγόρασαν φάρμακα, μέρα και νύχτα η Μαρία να μην ξεκολλάει απ’ το προσκεφάλι του. Καλυτέρεψε κι ο καιρός, ένιωθες μια μοσκοβολιά ώρες ώρες απ’ τα νερατζάνθια, Απρίλης μήνας· μόνο αυτός δεν έλεε να πάει στο καλύτερο. Όλο κι όλο που μίλαγε ήταν να μην αφήνει το παιδί της να τον ζυγώνει. Και να ’χει χώρια το πιάτο και το ποτήρι του, κι όταν του δίνει τα γιατρικά, να πλένει ύστερα με σπίρτο τα χέρια της.
Τις τελευταίες δύο μέρες είχε πέσει σε λήθαργο. Όταν ξυπνούσε έψαχνε γύρω του αν ήρθε ο πατέρας. «Όπου να ’ναι, Κωστάκη μου, έρχεται. Του γράψαμε πάλι προχτές, των Βαΐων». Ύστερα, ούτε αυτό δεν ρωτούσε πια. Μεγάλη Τετάρτη μόνο σάλεψαν μια φορά τα χείλια του.
— Κι αυτός ο πατέρας, πόσο αργεί…
Άλλαξε πλευρό, βούλιαξε πάλι στον ύπνο κι από αυτόν, ξημερώνοντας η Μεγάλη Πέμπτη, 22 του Απρίλη, πέρασε στο μεγάλο ύπνο, τον αξύπνητο. Τον έθαψαν Μεγάλη Παρασκευή.

Από το βιβλίο του Μιχαήλ Περάνθη  «Ο τσέλιγκας-Κώστας Κρυστάλλης, μυθιστορηματική βιογραφία», Βιβλιοπωλείον της Εστίας.
Advertisements

Το Μασαλία με την αιώρα, το Απόλλων και ο Κώστας Κρυστάλλης

Ξενοδοχείο Απόλλων_4α.jpg

Ψάχνοντας ανάμεσα σε διάφορα χαρτιά για κάτι άσχετο, βρήκα καταχωνιασμένη αυτή την καρτ ποστάλ που είχα αγοράσει σε ανύποπτο χρόνο και με ακαθόριστους σκοπούς.
Όπως γράφει απεικονίζει την οδό Πατησίων. Ποιο τμήμα της όμως; Προσπάθησα να θυμηθώ ποιο κτίριο βρίσκεται σε λοξό κάθετο δρόμο κι αφού δεν είναι η οδός Μάρνη ποιος δρόμος είναι; Έβγαλα το αυθαίρετο συμπέρασμα ότι πρόκειται για την αρχή της Πατησίων.
Δεδομένου ότι παλιότερα η Πατησίων έφτανε μέχρι τα Χαφτεία, το συμπερασμα ήταν σωστό. Σήμερα το τμήμα από Σταδίου μέχρι Πανεπιστημίου λέγεται Αιόλου. Η Πατησίων αρχίζει από τη γωνία με την Πανεπιστημίου. Αν και το τμήμα της από την Πανεπιστημίου μέχρι την Αγίου Μελετίου επίσημα λέγεται 28ης Οκτωβρίου, χρησιμοποιείται η ονομασία Πατησίων για όλον τον δρόμο.
Δεν αναγνώρισα κανένα κτίριο. Εκείνο με την επιγραφή «Ξενοδοχείον ο Απόλλων» κάτι μου θύμιζε. Είναι το μόνο από τα εικονιζόμενα κτίρια που έχει απομείνει όρθιο.
Σήμερα όποιος περνάει από αυτό το σημείο βλέπει την παρακάτω εικόνα.

Διαβάστε τη συνέχεια