Τιτάνια

Τιτάνια.jpg

Το Τιτάνια, ιδιοκτησία της Κινηματογραφικής Ένωσης, βρισκόταν στον αριθμό 50 της οδού Πανεπιστημίου, δίπλα στο Ρεξ και το Σινεάκ. Ήταν χειμερινός κινηματογράφος 2000 θέσεων με πλατεία και δύο εξώστες. Οι θέσεις της πλατείας ήταν ταπετσαρισμένες με βελούδο, όπως βελούδινη ήταν και η αυλαία του, και οι εξώστες είχαν καθίσματα ντυμένα με μουσαμά. Εγκαινίασε τη λειτουργία του το 1933.


Το 1933 ήταν η χρονιά που η Κινηματογραφική Ένωση είχε φέρει στην Ελλάδα τον Βίλλυ Φριτς. Μεγάλο γεγονός που απασχόλησε τις εφημερίδες και τους Αθηναίους για μέρες. Περισσότερα για την επίσκεψη του Βίλλυ Φριτς μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ στο πρώτο μέρος του άρθρου.


Τιτάνια Πανεπιστημίου.jpg

Ο κινηματογράφος Τιτάνια παίζει την ταινία «Φρύνη». Πρωταγωνιστούσε η Βιργινία Πετιμεζάκη, Μις Ελλάς στα πρώτα μεταπολεμικά καλλιστεία που είχε διοργανώσει η εφημερίδα Έθνος και ο δημοσιογράφος Αχιλλέας Μαμάκης το 1952. Τα οποία καλλιστεία έγιναν στη Μεγάλη Βρετανία μια εβδομάδα μετά την εκτέλεση του Μπελογιάννη και στα οποία η Μαρίκα γνώρισε, ηγάπησε και «κουτούπωσε» (δική της η λέξη) τον μπαμπά της Ντόρας και του Κούλη.


Ο κινηματογράφος Τιτάνια είχε χτιστεί στο οικόπεδο ιδιοκτησίας οικογένειας Μαλάμου όπου προϋπήρχαν τα Ηνωμένα Βουστάσια, το μεγάλο και φημισμένο καφενείο-ζαχαροπλαστείο των αδελφών Γεωργαντά, τόπος συνάντησης των Αθηναίων και πολλών ανθρώπων του πνεύματος, της τέχνης και της δημοσιογραφίας.
Στη θέση του κινηματογράφου, που κατεδαφίστηκε το 1970, χτίστηκε το ξενοδοχείο Τιτάνια, που εγκαινιάστηκε το 1976. Στη διοίκηση του ξενοδοχείου ήταν ο Κωνσταντίνος Μαλάμος, που με τη διαθήκη του ευεργέτησε το Χαμόγελο του Παιδιού. Ο κινηματογράφος ξανάνοιξε το 1981 στη γωνία της Πανεπιστημίου με τη Θεμιστοκλέους 5 και λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Λυκαβηττού και Σκουφά

Λυκαβηττού και Σκουφά, 1932
Οικία Κοσμαδόπουλου, 1932

Λυκαβηττού και Σκουφά, 1932
Σήμερα στη θέση αυτής της μονοκατοικίας, ιδιοκτησίας οικογένειας Κοσμαδόπουλου, έχει ανεγερθεί πολυκατοικία. Από τις όμορφες πολυκατοικίες της Αθήνας με στρογγυλεμένα τα γωνιακά μπαλκόνια, με παράθυρα, με άνετους και καλοφωτισμένους εσωτερικούς χώρους.

Dimitris Kamaras Σκουφά 45 & Λυκαβηττού 19
Photo: Dimitris Kamaras

Οι Κοσμαδόπουλοι ήταν τραπεζίτες. Μετά τη διάλυση των τραπεζών του Βόλου η Τράπεζα Κοσμαδόπουλου συγκέντρωσε όλη την οικονομική ικμάδα του τόπου.

Κοσμαδόπουλος τράπεζα_Ταχυδρόμος Βόλου 22-1-1931
Ταχυδρόμος του Βόλου, Ιανουάριος 1931.

Από τα 118 εκατομμύρια καταθέσεων τα 85 ανήκαν σε Βολιώτες και Πηλιορείτες. Τον Ιανουάριο του 1932 η τράπεζα έκανε στάση πληρωμών και στη συνέχεια κήρυξε πτώχευση. Η δόλια χρεωκοπία της παρέσυρε και τις τράπεζες Λάρισας και Τρικάλων. Χαμός στη Θεσσαλία! Παραμονές της πτώχευσης οι Κοσμαδόπουλοι φρόντισαν να μεταβιβάσουν τις περιουσίες τους στις συζύγους τους. Η κυβέρνηση Βενιζέλου τους διευκόλυνε το κατά δύναμιν.

Το νεοκλασικό του Παρθενώνα και του Αστόρια

Δίπλα στο ξενοδοχείο Απόλλων επί της Αιόλου βρισκόταν ένα νεοκλασικό κτίριο, έργο του Τσίλερ, που έφτανε μέχρι την Πανεπιστημίου. Το όμορφο κτίριο δεν υπάρχει πια. Κατεδαφίστηκε το 1976. Διασώζεται στον πίνακα του Γιάννη Τσαρούχη.

Ξενοδοχείο Απόλλων_5.jpg

Απέναντι, στην πλευρά που είναι σήμερα το Ταχυδρομείο, βρισκόταν το καφενείο Παρθενών. Ο Παρθενών μέχρι το 1960 διέθετε ναργιλέδες, παρόλο που τα περισσότερα καφενεία τους είχαν καταργήσει. Ήταν σημείο συνάντησης οικοδόμων και εργολάβων. Επειδή το κτίριο θα κατεδαφιζόταν, το 1969 ο Παρθενών μεταφέρθηκε στο ισόγειο του νεοκλασικού που απαθανάτισε ο Τσαρούχης.

Καφενείο Παρθενών πριν από το 1969.jpg
Το καφενείο Παρθενών στην πρώτη του θέση.

Η παρακάτω φωτογραφία του Σκοπελίτη συμπληρώνει την εικόνα του νεοκλασικού που μας δίνει ο πίνακας του Τσαρούχη. Στο ισόγειο του κτιρίου, στη γωνία της Αιόλου με την Πανεπιστημίου, ήταν το καφεζαχαροπλαστείο Αστόρια. Εκεί είχαν καθίσει τα μέλη της ΠΕΑΝ περιμένοντας την έκβαση του μεγάλου σαμποτάζ της 20ης Σεπτεμβρίου 1942, που ανατίναξε τα γραφεία της ΕΣΠΟ.

Αιόλου και Πανεπιστημίου.jpg
Από Πανεπιστημίου με θέα την πλατεία Ομονοίας. Αριστερά το Αστόρια.

Το σπίτι του Κανάρη στην Κυψέλη

«Στην οδό Κυψέλης ήταν πασίγνωστο το σπίτι του Κανάρη, το απλό και με την ιδιόρρυθμη αρχιτεκτονική του. Μια μαρμάρινη επιγραφή διαιώνιζε στην πρόσοψή του τη μνήμη του θανάτου του πυρπολητού στα 1877».

Σ’ αυτό το σπίτι έζησε ο Κανάρης από το 1853 μέχρι τον θάνατό του. Το σπίτι και το μεγάλο κτήμα που το περιέβαλλε κληρονόμησε η εγγονή του και δόθηκε ως προίκα στον σύζυγό της δικηγόρο Μπαλτή. Από την οικογένεια Μπαλτή δόθηκε ως προίκα στην ψυχοκόρη τους που παντρεύτηκε τον υδραυλικό Μαούτσο.
Συνέχεια…

Η Μασσαλία με την αιώρα, ο Παρθενών με τους ναργιλέδες, ο Απόλλων, το Εξέλσιορ και άλλα

Το αρχικό άρθρο άλλαξε. Μπορείτε να διαβάσετε τα παρακάτω σχετικά άρθρα:

Το Μασσαλία με την αιώρα, το Απόλλων και ο Κώστας Κρυστάλλης 


Ξενοδοχείο Απόλλων_5.jpg

Το νεοκλασικό του Παρθενώνα και του Αστόρια


Το Εξέλσιορ και το Bravo

Ράδιο Σίτυ

ΡΑΔΙΟ ΣΙΤΥ2 copy.jpg
Η πρώτη προβολή της ταινίας «Ωραία μου κυρία» έγινε στο Ράδιο Σίτυ τον Οκτώβριο του 1965 και ήταν μεγάλο κοσμικό γεγονός.

Το Ράδιο Σίτυ ήταν ένας από τους ωραιότερους μεγάλους κινηματογράφους της Αθήνας. Βρισκόταν στην Πατησίων, λίγα βήματα από τη στάση Λυσσιατρείο. Είχε αριθμημένες θέσεις και έφερνε ταινίες κατ’ αποκλειστικότητα. Κάθε ταινία διαφημιζόταν με γιγαντοαφίσα φτιαγμένη από Έλληνα καλλιτέχνη του είδους, τοποθετημένη στο δεξιό μέρος της μεγάλης πρόσοψης Το σύστημα cinerama που είχε εγκαταστήσει έκανε την ταινία ακόμα πιο εντυπωσιακή, γιατί έδινε την αίσθηση του τρισδιάστατου (η οθόνη ήταν ημικυκλική και η προβολή γινόταν από τρεις μηχανές συγχρόνως) και ο ήχος ήταν στερεοφωνικός. Ο κινηματογράφος λειτούργησε από το 1955 ώς το 2003. Συνεχίστε το διάβασμα

Το μέγαρο ΤΣΑΥ και το θρυλικό «Πέτρογκραδ»

 

Πέτρογκραδ copy.jpg

Το θρυλικό Πέτρογκραδ βρισκόταν στην οδό Σταδίου 29, στο ισόγειο του Μεγάρου ΤΣΑΥ. Είναι μια από τις παιδικές μνήμες μου. Ο πατέρας μου είχε γραφείο στο Μέγαρο ΤΣΑΥ και τα ήσυχα απογεύματα του Σαββάτου μ’ έπαιρνε μαζί του. Θυμάμαι τον καφετζή του Μεγάρου με τον τσίγκινο δίσκο με το χερούλι. Συναντιόμασταν στο ασανσέρ κι όσο ν’ ανέβουμε μου έδειχνε πώς γράφει με το νύχι. (Το κόλπο ήταν πως έχωνε ένα κομματάκι από μύτη μολυβιού ανάμεσα στο νύχι και στο κρέας κι έγραφε στο μπλοκάκι που κουβάλαγε μαζί του. Όσο δεν έβρισκα το κόλπο, νικούσε αυτός). Θυμάμαι ακόμα και το όνομα του κουρέα του Μεγάρου. Οδυσσέας. Συνέχεια ανάγνωσης «Το μέγαρο ΤΣΑΥ και το θρυλικό «Πέτρογκραδ»»