Τα δάκρυα του Κοκού και αυτά που δεν πρέπει να ξεχνάμε

Βασιλευομένη ίσον δικτατορία

Να μην ξεχνάμε τον μπαμπά του Κοκού, που έβαζε μια υπογραφή κι έστελνε κόσμο και κοσμάκη στην εξορία και στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ούτε την προτομή του ρατσιστή Γιαν Σματς που έστησε στη Βουλή. Να μην ξεχνάμε τη «βασίλισσα μητέρα» του, τις σκευωρίες και το παρακράτος. Ούτε εκείνη την προκλητική κρουαζιέρα-υπερπαραγωγή, στην οποία προσκλήθηκαν όλα τα γαλαζοαίματα σόγια της Ευρώπης, για να κάνουν κονέ τα πριγκιπόπουλα εις ηλικίαν γάμου, και που πληρώθηκε από το υστέρημα ενός λαού που δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του. Να μην ξεχνάμε την προίκα της αδερφής του της Σοφίας και πόσα δώσαμε για τα… όργανα. Να μην ξεχνάμε την αργομισθία που κόψανε στον Κοκό για τα όμορφά του μάτια ούτε τον γάμο του με την Άννα Μαρία, τις χρυσοποίκιλτες άμαξες και τις εξωφρενικές πολυτέλειες, που επίσης πληρώθηκαν από το ίδιο υστέρημα. Να μην ξεχνάμε ούτε και το επίδομα που δόθηκε στη «βασίλισσα μητέρα», όταν χήρεψε. Να μην ξεχνάμε τα πραξικοπήματα του Κοκού και τη χούντα που κάθισε στον σβέρκο μας εφτά χρόνια. Να μην ξεχνάμε τα κοντέινερ που έφυγαν νύχτα από το Τατόι γεμάτα με πράγματα που ανήκαν στον ελληνικό λαό ούτε την τεράστια αποζημίωση που έλαβε ο Κοκός επί ΠΑΣΟΚ –πάλι από την τσέπη του ελληνικού λαού.

%ce%b3%ce%b9%ce%b1%ce%bd-%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%cf%82-%ce%b4%cf%8e%cf%81%ce%b1-1948
1948

Ξέρεις, Κοκέ, πόσα δάκρυα πόνου και απελπισίας χύθηκαν από τότε που έπαιζες με το ξύλινο αλογατάκι σου μέχρι τότε που φτιάχτηκε η αφίσα με το στέμμα ανάποδα; Ξέρεις πόσα νιάτα τουφεκίστηκαν εις τον συνήθη τόπον των εκτελέσεων και πόσες οικογένειες ντύθηκαν στα μαύρα; Ξέρεις πόσοι έφυγαν μετανάστες για να ζήσουν τις οικογένειές τους και να παντρέψουν τις αδερφές τους; Ξέρεις πόσα παιδιά άρπαξε η βασίλισσα μητέρα σου από τους γονείς τους επειδή είχαν το θράσος να είναι κομουνιστές;

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%ad%ce%bc%ce%bc%ce%b1
Η πασίγνωστη αντιβασιλική αφίσα του Σπύρου Ορνεράκη.

Σου είπα μερικά που σηκώνουν μαύρο δάκρυ. Γι’ αυτά μάλιστα, να κλάψεις έστω και με καθυστέρηση. Αλλά για εκείνη την ευσυγκινησία σου στη βράβευση… Δεν βρέθηκε κανείς να σου πει: Έλα, βρε Κοκέ, μην κλαις και κλαις κι άσχημα!

Γιορτή κρασιού στο Δαφνί

Δυο αφίσες του Γιώργου Βακιρτζή για τη Γιορτή Κρασιού στο Δαφνί, 1965.

DAFNI 1

DAFNI 2

Η Γιορτή Κρασιού καθιερώθηκε το 1953 και γινόταν κάθε φθινόπωρο στο Δαφνί, στο Άλσος Χαϊδαρίου. Έρεε άφθονο κρασί που έφερναν οι παραγωγοί από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το κερνούσαν κοπέλες ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές του τόπου παραγωγής. Οι επισκέπτες προμηθεύονταν ένα ποτήρι –που μετά κρατούσαν για αναμνηστικό– και έπιναν όποιο και όσο κρασί τους άρεσε. Συνήθως κατέληγαν όλοι γκον.

Greece, Grece, Griechenland

Γιώργος Βακιρτζής

Συμμετοχή του Γιώργου Βακιρτζή στη Διεθνή Έκθεση Τουριστικής Αφίσας που διοργάνωσε η διαφημιστική εταιρία «Γνώμη» στην γκαλερί Ζυγός τον Απρίλιο του 1963. Δείτε περισσότερες αφίσες

Η ομορφιά της Ελλάδας μέσα από παλιές τουριστικές αφίσες

Continue reading «Η ομορφιά της Ελλάδας μέσα από παλιές τουριστικές αφίσες»

Παλιές τουριστικές αφίσες εμπνευσμένες από την αρχαία Ελλάδα

Continue reading «Παλιές τουριστικές αφίσες εμπνευσμένες από την αρχαία Ελλάδα»

Ξυπόλυτο τάγμα

 

ksypolito tagma copy.jpg

Όταν οι κατακτητές επιτάξαν το Παπάφειο, όπως έκαναν και με άλλα δημόσια κτίρια, τα ορφανά παιδιά βρέθηκαν άστεγα και απροστάτευτα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Άρχισε τότε ένας σκληρότατος αγώνας για επιβίωση σε μια κατακτημένη πόλη που πέθαινε της πείνας. Έγιναν σαλταδόροι κι έκλεβαν από τα γερμανικά καμιόνια και από τους μαυραγορίτες ψωμί, λάδι και τρόφιμα για να ζήσουν τα ίδια, αλλά και για να συνδράμουν όσους είχαν ανάγκη. Ήταν ένα τάγμα από ξυπόλητους μικρούς ήρωες.
Η ταινία στηρίζεται στην αληθινή ιστορία της ομάδας που σχημάτισαν τα παιδιά του Παπάφειου και είναι συγχρόνως μια μαρτυρία που δείχνει την πείνα, την εξαθλίωση, τον τρόμο και την απελπισία της βασανισμένης Ελλάδας στον καιρό της μαύρης Κατοχής.

Διαβάστε περισσότερα

Εθνική Τράπεζα

Εθνική Τράπεζα copy
Περιοδικό ΕΙΚΟΝΕΣ, τ. 135, 1958

1830: Υπογράφεται στο Λονδίνο το πρωτόκολλο αναγνώρισης της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.
1834: Η Αθήνα ανακηρύσσεται πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους.
1835: Συστήνεται ο δήμος Αθηναίων.
1841: Ιδρύεται η Εθνική Τράπεζα. Μέχρι το 1928 που ιδρύθηκε η Τράπεζα της Ελλάδος είχε το προνόμιο της έκδοσης χαρτονομισμάτων.
1876: Ιδρύεται το Χρηματιστήριο.
1893: «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και εγκαθίδρυση διεθνούς επιτροπής οικονομικού ελέγχου.
1928: Ιδρύεται η Τράπεζα της Ελλάδος.

Τα Αστέρια της Γλυφάδας

ΑΣΤΕΡΙΑ ΓΛΥΦΑΔΑΣ copy.jpg
Περιοδικό ΕΙΚΟΝΕΣ, τ. 169, 1959

Τα Αστέρια βρίσκονταν στον Αστέρα της Γλυφάδας. Λειτουργούσαν χειμώνα και καλοκαίρι και συγκέντρωναν την κοσμική Αθήνα για φαγητό, ποτό και χορό. Παρ’ όλο που ήταν κέντρο πολυτελείας, ο ιδιοκτήτης του το χαρακτήριζε ταβέρνα. Ο χαρακτηρισμός είναι παράξενος, γιατί εκείνη τη μακρινή εποχή του ’50 και του ’60 οι ταβέρνες ήταν τόπος διασκέδασης των χαμηλών εισοδημάτων και των λαϊκών στρωμάτων. Οι αστοί πήγαιναν στις λεγόμενες κοσμικές ταβέρνες, που είχαν καλό φαγητό, ορχήστρα και πρόγραμμα.