Γυναικεία ψήφος. Άλλο φρούτο κι αυτό!

 

%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ad%cf%82-life_ath46political_speech-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%bd%cf%89-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%af%ce%ba%ce%b5%cf%82

Αθήνα 1946. Μια ήσυχη προεκλογική συγκέντρωση στην οδό Κοραή. Χωρίς πανό, χωρίς πλακάτ. Αλλά και χωρίς γυναίκες. Όσες μπόρεσα να εντοπίσω μεγεθύνοντας τη φωτογραφία τις σημείωσα με κόκκινη βούλα. Δέκα γυναίκες!

Συμπτωματικά δέκα ήταν όλες κι όλες οι γυναίκες που είχαν εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους τον Δεκέμβριο του 1930, δηλαδή τη χρονιά που παραχωρήθηκε στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου. Δεν παραχωρήθηκε σε όλες. Μόνο σε όσες είχαν βγάλει το δημοτικό και είχαν κλείσει τα τριάντα. Αντίστοιχοι περιορισμοί δεν ίσχυαν για τους άντρες. Διαβάστε περισσότερα

Όλα του γάμου δύσκολα – η προίκα, οι χωροφύλακες, το αγαρλίκι

Έχω γιο κι έχω χαρά
που θα γίνω πεθερά,
έχω κόρη κι έχω πίκρα
που θα γνέθω μέρα νύχτα.

Αυτό το νανούρισμα αποκοίμισε πολλά κοριτσάκια. Οι ελληνικές οικογένειες δεν δέχονταν τη γέννηση της κόρης με την ίδια χαρά που καλωσόριζαν το αρσενικό παιδί. Ένας λόγος ήταν η προίκα που έπρεπε να της δώσουν, όταν θα ερχόταν η ώρα της να παντρευτεί. Διαβάστε τη συνέχεια