Μικιμάου

Ο Μίκυ Μάους ήταν γνωστός διεθνώς από τις ταινίες κινουμένων σχεδίων που είχαν μαγέψει μικρούς και μεγάλους. Στην Ελλάδα της δύσκολης δεκαετίας του 1930 (με την κρίση, την ανεργία, την πείνα, την κρατική αυθαιρεσία, τη χρεοκοπία, την άνοδο του φασισμού και την απειλή του πολέμου) το καινούργιο είδος θεάματος με τα κινούμενα σχέδια που καταργούσαν όλους τους φυσικούς νόμους, ελευθέρωναν τη φαντασία κι έδιναν χαρά, είχε αποκτήσει θαυμαστές όλων των ηλικιών. Κι επιπλέον η τρίτη ταινία είχε ήχο· ο κινηματογράφος δεν ήταν πια βουβός.

 

Ο Μίκυ Μάους από το πανί πέρασε στο χαρτί. Αυτά στην Αμερική όπου αμέσως μετά την τρίτη ταινία άρχισε να δημοσιεύεται κόμικ στριπ. Στην Ελλάδα έδωσε έμπνευση τους γελοιογράφους των εφημερίδων, αλλά χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να περάσει στο χαρτί.

 

Οι έντυπες ιστορίες του Μίκυ και άλλων ηρώων της εταιρείας Ντίσνεϊ ήρθαν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Πεχλιβανίδη, που τρία χρόνια πριν είχαν φέρει την αμερικάνικη σειρά Classics Illustrated, τα Κλασσικά Εικονογραφημένα.
Η παραπάνω ασπρόμαυρη διαφήμιση, με ημερομηνία 26 Φεβρουαρίου 1954, δίνει την εντύπωση ότι κυκλοφορούσε περιοδικό με τίτλο Μίκυ Μάους. Στην πραγματικότητα διαφημίζει τους χαρακτήρες της Ντίσνεϊ, που αποκαλούνταν όλοι Μίκυ Μάους, παίρνοντας το όνομά τους από τον πιο διάσημο εκπρόσωπο. Οι ιστορίες δημοσιεύονταν στο περιοδικό Γέλιο και Χαρά. Το πρώτο τεύχος βγήκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1954. Ήταν τετράχρωμο, με 26 σελίδες και σε διάσταση 18×25. Κυκλοφορούσε ανελλιπώς κάθε Κυριακή μέχρι το 1958. Τότε οι εκδόσεις Πεχλιβανίδη διέκοψαν την κυκλοφορία του για δύο χρόνια εξαιτίας κάποιας διαμάχης με την Ντίσνεϊ.
Οι ήρωες της Ντίσνεϊ ξαναγύρισαν το καλοκαίρι του 1960, όταν ξανακυκλοφόρησε το Γέλιο και Χαρά. Το 1966 άλλαξαν εκδότη και μέγεθος.

Η εταιρεία Τερζόπουλος πήρε τα δικαιώματα από την Ντίσνεϊ κι έβγαλε το περιοδικό Μίκυ Μάους στα πρότυπα του Τοπολίνο, του ιταλικού Μίκυ Μάους: μικρότερη διάσταση και τα σαλόνια εναλλάξ έγχρωμα και ασπρόμαυρα.

Το πρώτο τεύχος του Τερζόπουλου
Το εξώφυλλο του πρώτου ελληνικού τεύχους.

Το πρώτο ελληνικό τεύχος Μίκυ Μάους κυκλοφόρησε την Παρασκευή 1 Ιουλίου 1966. Μεσολάβησαν σαράντα επτά χρόνια και 2.461 τεύχη μέχρι την Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013 που η εταιρεία κυκλοφόρησε το τελευταίο τεύχος.

Από τις 20 Ιουνίου 2014 το Μίκυ Μάους ξανακυκλοφορεί από άλλον εκδότη.

Οι ταινίες κινουμένων σχεδίων ταυτίστηκαν τόσο με την ταινία του Μίκυ Μάους, ώστε στην καθημερινή γλώσσα μικιμάους σήμαινε αυτό που λέμε σήμερα animation. Αντίστοιχα το περιοδικό Μίκυ Μάους ταυτίστηκε τόσο με τα κόμικς που χρειάστηκε πολύς καιρός μέχρι να σταματήσουν τα κόμικς ν’ αποκαλούνται μικιμάους. Όλοι οι κομιξάδες έχουν ακούσει την ερώτηση «Δηλαδή τι φτιάχνεις; Μικιμάου;». Προσοχή! Μην τους μπερδεύουμε με τους σκιτσογράφους· αυτοί φτιάχνουν καραγκιοζάκια.

Τέτη Σώλου
(φτιάχνει και μικιμάου και καραγκιοζάκια)
Ιούνιος 2017

 

Ατλαντίς

%ce%b1%cf%84%ce%bb%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%cf%82_%ce%b6%ce%ae%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1-1963_2
1963

Το ιστορικό βιβλιοπωλείο «Ατλαντίς» των αδελφών Πεχλιβανίδη, Κοραή 8, ήταν αγαπητό σε μεγάλους και μικρούς. Από τις εκδόσεις Πεχλιβανίδη είχαν κυκλοφορήσει εξαιρετικά βιβλία και βέβαια τα Κλασικά Εικονογραφημένα και αγαπημένα.
Το κτίριο που αντανακλάται στην τζαμαρία της Ατλαντίδας είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη.

Κλασικά και αγαπημένα

Εικονίτσες-εικονίτσες, λογάκια-λογάκια. Έτσιι περιέγραφε τα κόμικς της εποχής ο Ρίζος ως ελληνοαμερικάνος παραγωγός σε μια παλιά ελληνική ταινία.
Εικονίτσες, λογάκια, καρεδάκια και τα ελληνόπουλα μπήκαν στο νόημα των κόμικς που θα διάβαζαν αργότερα. Ήταν η μεταπολεμική εποχή που άρχισαν να έρχονται στην Ελλάδα διάφορα ξένα προϊόντα ενίοτε απροσδόκητης προέλευσης (γάλα από τον Καναδά, σαρδέλες από την Ιαπωνία, τυρί από την Αυστραλία). Βέβαια το καθετί έχει την εξήγησή του. Το γάλα από τον Καναδά, για παράδειγμα, εξηγείται μια χαρά με την αλλαγή του ονόματος της οδού Λυκαβηττού σε Μακένζι Κινγκ ως δείγμα της ευγνωμοσύνης μας για τα 3,5 εκατομμύρια δολάρια που μας ήρθαν σε είδος από τον Καναδά την περίοδο της Κατοχής και αργότερα.

Τα Κλασσικά Εικονογραφημένα των αδελφών Πεχλιβανίδη ξεκίνησαν το 1951 πάνω στα χνάρια της αντίστοιχης αμερικάνικης σειράς Classics Illustrated. Κεντρική διάθεση στο ιστορικό βιβλιοπωλείο Ατλαντίς στην οδό Κοραή. Έκαναν αμέσως επιτυχία. Κάθε τεύχος πουλούσε 200 με 300 χιλιάδες αντίτυπα.

Διαφημιστικές καταχωρίσεις 1953 και 1954.

Το καινούργιο είδος αναγνώσματος δημιούργησε καινούργιους προβληματισμούς, φόβους και αντιδράσεις. Ήταν αναμενόμενο. Μαζί με τα  Κλασσικά Εικονογραφημένα οι αδελφοί Πεχλιβανίδη έφεραν έναν ολόκληρο κόσμο από σούπερ ήρωες και καρτούν. Οι αναγνώστες όμως είχαν βάλει στην καρδιά τους αυτό το καινούργιο είδος και δεν άκουγαν κανέναν. Στις αρχές του 1953 τα Κλασσικά Εικονογραφημένα πρόσθεσαν ελληνικά θέματα γραμμένα και εικονογραφημένα από Έλληνες δημιουργούς.

Το μεγάλο μπουμ κράτησε μια δεκαετία με συνεχείς εκδόσεις νέων τευχών και ανατυπώσεις των εξαντλημένων. Εξακολούθησαν μέχρι τη δεκαετία του ’70.
Σήμερα όσοι έχουν παλιά τεύχη των Κλασσικών Εικονογραφημένων, διαθέτουν μια περιουσία. Είναι συλλεκτικά και πανάκριβα.


ΕΔΩ μπορείτε να δείτε όλα τα εξώφυλλα των Κλασσικών Εικονογραφημένων