Στου Χατζηκώστα

Κατεβαίνοντας την οδό Πειραιώς, στη γωνία με τη Θερμοπυλών, συναντάμε μια εκκλησία, που μοιάζει με μεσαιωνική. Είναι ο Άγιος Γεώργιος που κάποτε βρισκόταν, μαζί με τους γύρω του πανύψηλους φοίνικες, στον περίβολο του ιδρύματος Χατζηκώνστα. Είναι το μόνο κτίσμα που απομένει σήμερα από το μεγαλόπρεπο οικοδόμημα.

Άγιος Γεώργιος Πειραιώς

Ο Γεώργιος Χατζηκώνστας, πλούσιος ηπειρώτης, άφησε 43.000 αργυρά ρούβλια και εντολή στους εκτελεστές της διαθήκης του να αποκαταστήσουν εν καλόν κατάστημα, όπου και όπως το εγκρίνουν εύλογον, προς όφελος των πτωχών.
Όρισε πληρεξούσιό του τον Γεώργιο Σταύρου, τον ιδρυτή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος μαζί με τους εκτελεστές της διαθήκης αποφάσισε ν’ ανεγερθεί εντός του δήμου της πόλεως των Αθηνών ένα ορφανοτροφικό κατάστημα επ’ ονόματι Γεωργίου και Αικατερίνης Χατζηκώνστα προς περίθαλψιν και διατροφήν πτωχών και απόρων παίδων.
Η μέριμνα που ελήφθη ήταν μόνον για τ’ αγόρια. Το 1853 ο Όθωνας επικύρωσε με βασιλικό διάταγμα την ίδρυση και σε τρία χρόνια, το 1856, το ορφανοτροφείο δέχτηκε το πρώτο παιδί. Αρχικός πυρήνας του ήταν η οικία Βράνη επί της οδού Πειραιώς. Ακολούθησαν διάφορες δωρεές και αγορές γειτονικών οικοπέδων. Ανάμεσά τους ήταν και το σπίτι της δούκισσας της Πλακεντίας, στη Μυλλέρου και Πειραιώς, στο υπόγειο του οποίου κρατούσε το βαλσαμωμένο σώμα της κόρης της. Το σπίτι καταστράφηκε από τη φωτιά που ξέσπασε στο υπόγειο, το 1847.
Το 1870, το ορφανοτροφείο απέκτησε την οριστική του μορφή, καταλαμβάνοντας ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο του Μεταξουργείου, με πρόσοψη στην Πειραιώς.

Διαβάστε τη συνέχεια

Advertisements

Είδομεν το φως το ηλεκτρικόν

Πριν από την ίδρυση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού, το 1950, η μερικώς ηλεκτροδοτούμενη Ελλάδα έπαιρνε ρεύμα από διάφορες εταιρείες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Μερικώς ηλεκτροδοτούμενη παρέμεινε η Ελλάδα και μετά την ίδρυση της ΔΕΗ. Ας μην φανταστεί κανείς μόνον απομακρυσμένα ορεινά χωριά ή νησιά της άγονης γραμμής. Και στο λεκανοπέδιο της Αττικής υπήρχαν σπίτια χωρίς ηλεκτρικό. Αλλά και στις ηλεκτροδοτημένες περιοχές, η παροχή του ρεύματος δεν ήταν διαρκής και τα σπερματσέτα δεν έλειπαν από κανένα σπίτι.

Τα πράγματα έφτιαξαν από το 1970 και μετά, όταν δημιουργήθηκε το εθνικό δίκτυο ηλεκτροδότησης και το ηλεκτρικό ρεύμα έγινε κοινωνικό αγαθό για όλους.

Διαβάστε τη συνέχεια

Οδός Αριστείδου – η Αστυκλινική

Αριστείδου 6_2 copy

Αυτός ο ήσυχος κεντρικός αθηναϊκός δρόμος είναι η οδός Αριστείδου. Το λευκό τριώροφο κτίριο με τις ταμπέλες στο μπαλκόνι είναι το οίκημα Ευταξία, στο οποίο στεγάστηκε για μερικά χρόνια η Αστυκλινική ή Πολυκλινική Αθηνών.

Αριστείου 6 copy

Λίγα λόγια για την Αστυκλινική
Η Αστυκλινική ιδρύθηκε το 1856 από το Πανεπιστήμιο Αθηνών για την πρακτική διδασκαλία των φοιτητών της Ιατρικής, η οποία μέχρι τότε γινόταν στις παθολογικές και χειρουργικές κλινικές του νοσοκομείου Ελπίς. Η Αστυκλινική πρόσφερε τις υπηρεσίες της σε φτωχούς και άπορους. Όσο μεγάλη ήταν η χρησιμότητά της, τόσο πενιχρά ήταν τα οικονομικά μέσα της. Ο πρώτος διευθυντής, ο Δημήτριος Ορφανίδης, αφοσιωμένος στον σκοπό, πολλές φορές κάλυψε τις ανάγκες της με δικά του χρήματα. Παρέμεινε διευθυντής μέχρι τον θάνατό του το 1892.
Στην αρχή η Αστυκλινική στεγάστηκε στην οικία Σκουζέ στην Καπνικαρέα. Το ενοίκιο του οικήματος πληρωνόταν από το Δημόσιο. Όταν το 1871 μεταφέρθηκε στο κτίριο του Πανεπιστημίου, γωνία Ακαδημίας και Σίνα, το Δημόσιο σταμάτησε την οικονομική υποστήριξη. Με νόμο του 1914 η Αστυκλινική καταργήθηκε. Ανασυστάθηκε όμως με μεταγενέστερο νόμο και από το 1917 στεγάστηκε στο ακίνητο Ιωάννη Ευταξία, όπου παρέμεινε τουλάχιστον μέχρι το 1932.


Οι φωτογραφίες και οι πληροφορίες αντλήθηκαν από πηγές που παρέθεσε η ομάδα του fb «Η Αθήνα μέσα στο χρόνο».

Ριβολί

Ριβολί παίζει τον Κατήφορο.jpg

Ο κινηματογράφος Ριβολί βρισκόταν στη συμβολή των οδών Πεσματζόγλου, Σοφοκλέους και Αριστείδου, ανάμεσα στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το Χρηματιστήριο. Πρόβαλλε επίλεκτες ταινίες. Αργότερα ξέπεσε στις τσόντες. Το κτίριο όπου στεγαζόταν, το Γρυπάρειο Μέγαρο, εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά το Ριβολί έχει κλείσει.