Το πουλί της χούντας, ο διαφημιστής του και η ιστορία μιας διαφημιστικής

Το έμβλημα της χούντας, ο φαντάρος μπροστά στον φοίνικα που αναγεννιέται, ήταν δημιούργημα του διορισμένου χουντικού δήμαρχου του Πειραιά Αριστείδη Σκυλίτση. Βρισκόταν παντού: σε δρόμους, σε πλατείες, σε κτίρια, σε γραφεία, σε σχολεία, σε σπιρτόκουτα, στην πόλη και στο ύπαιθρο.

Έμβλημα χούντας Πανεπιστημίου
Η πρόσοψη της Τράπεζας της Ελλάδος στην Πανεπιστημίου.

Υπήρχε κι ένας αυτοδίδακτος ζωγράφος και διαφημιστής, που ειδικευόταν στις γιγάντιες διαφημίσεις και στις τοιχογραφίες που κάλυπταν μια ολόκληρη πλευρά πολυκατοικίας.

Ο Παύλος Γκίκας, σκαρφαλωμένος σε σκαλωσιές ή αναβατόρια ζωγράφισε διαφημίσεις για την μπίρα και τα αναψυκτικά Φιξ, τη ρετσίνα Πλάκα, Διαβάστε τη συνέχεια

Ραδιόφωνα αγορασμένα και δηλωμένα

Telefunken ραδιόφωνο 5-1-1940
1940

Μιλήσαμε τις προάλλες για την Τελεφούνκεν και τον Ρολφ Μέρκελ, τον κατάσκοπο, δήθεν διευθυντή του ελληνικού παραρτήματος. Ας μείνουμε για λίγο ακόμα στο προπολεμικό ραδιοφωνικό κλίμα.
Όταν η κοπέλα της διαφήμισης λέει «Ένα Τελεφούνκεν» εννοεί ένα ραδιόφωνο αυτής της μάρκας. Το δώρο ήταν πράγματι ανέλπιστο, γιατί το ραδιόφωνο ήταν ακριβό και απλησίαστο για τους περισσότερους Έλληνες.
Κρίνοντας από τις διαφημίσεις των εφημερίδων, προπολεμικά κυκλοφορούσαν αρκετές μάρκες ραδιοφώνων, που έρχονταν από το εξωτερικό: Φίλιπς (η Φίλιπς ήταν η μόνη ξένη εταιρεία που γραφόταν και με ελληνικούς χαρακτήρες), RCA, Emerson, Pilot, His master’s voice, Lorenz. Διαβάστε τη συνέχεια

Φουστανελάδες, έντομα και γκαζιέρες

Η φουστανέλα πολλές φορές ταλαιπωρήθηκε στις παλιές διαφημίσεις. Το μάκρος της ανεβοκατέβηκε ανάλογα με τα γούστα, φορέθηκε από άντρες και γυναίκες, και κάποιες φορές συνδυάστηκε με ψηλοτάκουνη γόβα δίνοντας κιτς αποτελέσματα. Όμως, οι δύο παρακάτω διαφημίσεις είναι ευρήματα, γιατί τα σκίτσα έχουν φιλοτεχνηθεί από δύο σπουδαίους καλλιτέχνες.

εντομοκτόνο 1932
Σκίτσο του Αλή Ντίνο Μπέη, 1932

Οι φουστανελάδες με το φέσι με τη μακριά φούντα, που φλιτάρουν καθισμένοι και σκοτώνουν έντομα, έχουν την υπογραφή του Αλή Ντίνο Μπέη.

εντομοκτόνο 1930
Η αρχική μορφή της παραπάνω διαφήμισης έχει τη χρονολογία 1930 κάτω από την υπογραφή του Αλή Ντίνο Μπέη.
Πίτσος Γκαζιέρα 1948
Σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη, 1948

Ο φουστανελάς που ορθώνει το ανάστημά του μπροστά στις μεγάλες δυνάμεις, περήφανος για την γκαζιέρα Πίτσος, είναι σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη.

Το μέγαρο ΤΣΑΥ και το θρυλικό «Πέτρογκραδ»

 

Πέτρογκραδ copy.jpg

Το θρυλικό Πέτρογκραδ βρισκόταν στην οδό Σταδίου 29, στο ισόγειο του Μεγάρου ΤΣΑΥ. Είναι μία από τις παιδικές μνήμες μου. Ο πατέρας μου είχε γραφείο στο Μέγαρο ΤΣΑΥ και τα ήσυχα απογεύματα του Σαββάτου μ’ έπαιρνε μαζί του. Θυμάμαι τον καφετζή του Μεγάρου με τον τσίγκινο δίσκο με το χερούλι. Συναντιόμασταν στο ασανσέρ κι όσο ν’ ανέβουμε μου έδειχνε πώς γράφει με το νύχι. (Το κόλπο ήταν πως έχωνε ένα κομματάκι από μύτη μολυβιού ανάμεσα στο νύχι και στο κρέας κι έγραφε στο μπλοκάκι που κουβάλαγε μαζί του. Όσο δεν έβρισκα το κόλπο, νικούσε αυτός). Θυμάμαι ακόμα και το όνομα του κουρέα του Μεγάρου. Οδυσσέας. Συνέχεια ανάγνωσης «Το μέγαρο ΤΣΑΥ και το θρυλικό «Πέτρογκραδ»»