Από τους βοσκούς που κατέβηκαν απ’ τα Βαρδούσια κι έγιναν βιομήχανοι στην Αθήνα ξεκινήσαμε, στη Μαρία την Πενταγιώτισσα καταλήξαμε

Μαρία Πενταγιώτισσα λεπτ

Στα Πατήσια, κοντά στον Άγιο Λουκά, λειτουργούσε ένα βουστάσιο, που προμήθευε τα νοικοκυριά με φρέσκο γάλα, ανάδινε όμως και ανυπόφορες μυρωδιές. Ο Φιλίππου, που είχε το βουστάσιο, άνοιξε στο Λυσσιατρείο –τρεις στάσεις πιο κάτω– ένα γαλατάδικο, που απόχτησε τόσο μεγάλη φήμη, ώστε είχε πελάτες από διάφορες περιοχές της Αθήνας.
Έτσι ξεκίνησε η γαλακτοβιομηχανία ΦΑΓΕ: από έναν πρόγονο που ήταν βοσκός στα Βαρδούσια κι έστησε βουστάσιο και γαλατάδικο στην πρωτεύουσα.
Συμπτωματικά από τα Βαρδούσια κατέβηκε στην Αθήνα κι ένας άλλος βοσκός, ο Δασκαλόπουλος. Αυτός άνοιξε γαλατάδικο στα Εξάρχεια. Ήταν παππούς των Δασκαλόπουλων, που δημιούργησαν τη γαλακτοβιομηχανία ΔΕΛΤΑ (νυν Vivartia).
Το χωριό του Δασκαλόπουλου, η Γρανίτσα (σήμερα λέγεται Διακόπι), ήταν κοντά στους Πενταγιούς, το χωριό της Μαρίας της Πενταγιώτισσας, που στην ποδιά της σφάζονταν παλικάρια και που το επώνυμό της ήταν Δασκαλοπούλου. Διαβάστε τη συνέχεια

Advertisements

Ο θρυλικός Σαμψών, ένας λαϊκός ήρωας

Σαμψών (2)

Ο περίφημος Σαμψών εμφανιζόταν σε υπαίθριους χώρους κι επιδείκνυε τη δύναμή του. Έσπαζε πέτρες, ξύλα, τσιμεντόλιθους με το κεφάλι· τραβούσε αυτοκίνητα, φορτηγά, λεωφορεία, τρακτέρ με τα δόντια ή με τα χέρια· απωθούσε ξίφη με την κοιλιά, λύγιζε σίδερα, έσπαγε αλυσίδες, έσκιζε τηλεφωνικούς καταλόγους, σήκωνε μεγάλα βάρη. Έβαζε κοτρώνες στο κεφάλι του και προκαλούσε κάποιον από το κοινό να τις σπάσει χτυπώντας τες με βαριοπούλα. Οι παραστάσεις του έκοβαν την ανάσα. Διαβάστε τη συνέχεια

Ο πρόεδρος της Δεξαμενής

Ο πρόεδρος της Δεξαμενής

Λεγόταν Στέφανος Εμμανουήλ. Τον είχαν ανακηρύξει δια βοής πρόεδρο της Δεξαμενής – της Δεξαμενής που συγκέντρωνε μεγάλα ονόματα της πνευματικής ζωής του τόπου: Παπαδιαμάντη, Γαβριηλίδη, Βλαχογιάννη, Κονδυλάκη. Τους γνώριζε όλους και όλη η Δεξαμενή τον γνώριζε. Από γράμματα δεν ήξερε πολλά, αλλά αγαπούσε τη φιλολογία και η μεγάλη του ευχαρίστηση ήταν να βρίσκεται κοντά στους ανθρώπους του πνεύματος.
Τα βράδια που η Δεξαμενή είχε μεγάλη κίνηση και φασαρία, και ο Παπαδιαμάντης ήθελε να γράψει, ο πρόεδρος φώναζε στις παρέες:
— Να σιγήσουν οι όχλοι, είπα! Ο κύριος Αλέξανδρος γράφει!
Και γινόταν ησυχία, γιατί ήταν ο πρόεδρος και όλοι πειθαρχούσαν στις εντολές του.

Διαβάστε τη συνέχεια

Πάτερ Γυμνάσιος: Κομπογιαννίτης ή θεραπευτής; Εκμεταλλευτής ή ανιδιοτελής; Τσαρλατάνος ή βοτανολόγος;

Στη δεκαετία του ’30 ακούστηκε πολύ το όνομα του πατέρα Γυμνάσιου του Λαυριώτη, που αντιμετώπιζε τις αρρώστιες με βότανα και εναλλακτικές θεραπείες. Στις μέρες μας κυκλοφορεί ακόμα ένα αμφιλεγόμενο βιβλίο με θεραπευτικές συνταγές που αποδίδονται στον πάτερ Γυμνάσιο.

πάτερ Γυμνάσιος Ακρόπολις 20-2-1933 @
Πάτερ Γυμνάσιος ο Λαυριώτης, κατά κόσμον Γεώργιος Τζανετής.

Ο Γεώργιος Τζανετής έζησε ταπεινά την περιπέτεια της ζωής του, που ξεκίνησε το 1865 από τον Θεολόγο της Θάσου, τον τόπο που γεννήθηκε, και που τον οδήγησε σε διάφορες πόλεις, στο εξωτερικό και στο Άγιο Όρος, όπου σε ηλικία 54 χρόνων εκάρη μοναχός στη μονή Μεγίστης Λαύρας και πήρε το όνομα Γυμνάσιος, και που ύστερα από ταλαιπωρίες τον επανέφερε στη Θάσο.
Δούλεψε ως υπηρέτης, μάγειρας, εργάτης και νοσοκόμος. Γνώριζε καλά τα βότανα και τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Από τη μητέρα του, που ήταν μαμή, πήρε τις πρώτες γνώσεις βοτανολογίας. Υπηρέτησε ανθρώπους που είχαν γνώσεις ιατρικής και βοτανολογίας: στην Ξάνθη ήταν στην υπηρεσία σπουδαίου βοτανολόγου, στην Αγγλία υπηρέτησε ως νοσοκόμος σε γιατρό και βοτανολόγο, έμαθε πολλά από έναν Άγγλο πρακτικό γιατρό και βοτανολόγο που είχε ζήσει στην Ινδία και είχε μάθει ντόπιες πρακτικές, Διαβάστε τη συνέχεια

Ποιος ήταν ο Δελαπατρίδης

%ce%b4%ce%b5%ce%bb%ce%b1%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82-2
Εικόνα εξωφύλλου του βιβλίου του Γιάννη Καιροφυλά «Αρμάνδος Δελαπατρίδης»

Ο Αρμάνδος Δελαπατρίδης εμφανίστηκε στην Αθήνα του 1925 ψηλός, πληθωρικός, στομφώδης, με βελάδα, ρεντικότα, μπαστουνάκι, γκέτες, μονόκλ και μακριές φαβορίτες σκορπώντας χαμόγελα και χαιρετούρες. Ιδρυτής και αρχηγός του Κόμματος των Κυανολεύκων εκφωνούσε πολιτικούς λόγους ηλεκτρίζοντας τους θαμώνες των καφενείων. Κέντρο της πολιτικής του δράσης έγινε το Σύνταγμα και πολιτικό του κέντρο το καφενείο του Ζαχαράτου. Τον προσφωνούσαν «κύριε αρχηγέ» και «κύριε πρόεδρε» και στον δρόμο τον χαιρετούσαν βγάζοντας το καπέλο. Όπου έκανε την εμφάνισή του τον υποδέχονταν με ενθουσιασμό και χειροκροτήματα και του ζητούσαν να βγάλει λόγο. Οι λόγοι του διασκέδαζαν πολύ τους Αθηναίους και συγκέντρωναν μεγάλο ακροατήριο. Η φήμη του ξεπέρασε τα όρια της Αθήνας. Διαβάστε τη συνέχεια

Η φτερού

Ο Αντρέας η φτερού είναι από τους πιο γνωστούς και αγαπητούς τύπους του κέντρου της Αθήνας. Πουλάει φτερά ξεσκονίσματος από το 1965. Είναι πλανόδιος και το εμπόρευμα το κρατάει στα χέρια. Ακαθόριστης ηλικίας, αεικίνητος και σκερτσόζος κάθε μέρα φέρνει βόλτα όλους τους δρόμους του εμπορικού κέντρου. Η φωνή του με τον χαρακτηριστικό τόνο «Φτεράαα!» αναγγέλλει από μακριά την άφιξή του. Εμφανίζεται κουνιστός και λυγιστός κι αμέσως ακούγονται πειράγματα και γέλια. Η φτερού τρελαίνεται για πειράγματα. Είναι ετοιμόλογος, καυστικός και ξέρει να δίνει ξεγυρισμένες απαντήσεις.
Κάποιοι θέλουν να πιστεύουν ότι η τσαχπίνα και σκερτσόζα Φτερού δεν είναι παρά ένα επιχειρηματικό κόλπο του Αντρέα, ο οποίος δεν είναι ομοφυλόφιλος, αλλά οικογενειάρχης με τρία παιδιά, που τα σπούδασε με το μεροκάματο που βγάζει από τα φτερά. Και ο γάιδαρος πετάει!
Ο Αντρέας έχει εμφανιστεί σε διάφορες ταινίες. Οι φωτογραφίες είναι από την ταινία του 1969 «Το αφεντικό μου ήταν κορόιδο».
Τέτη Σώλου
Ιούνιος 2016