Νίκος Μπελογιάννης – Ο άνθρωπος με το χαμόγελο. Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο.

Φωτογραφικό αρχείο αυγής025

Σκέφτομαι πως τρία συστατικά πρέπει να έχει η ζωή. Το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει σέρνεται πίσω από τη ζωή.
Το ωραίο είναι καθετί που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση.
Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη.
Νίκος Μπελογιάννης


Μπελογιάννης Ελευθερία 30-3-1952 τίτλος

30 Μαρτίου 2017, 4.12 π.μ. κλείνουν 65 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη. Ήταν ο άνθρωπος με το χαμόγελο. Θα περάσει στην αθανασία ως ο άνθρωπος με το γαρίφαλο.

Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο
Η φωτογραφία του ανθρώπου που χαμογελάει κρατώντας ένα γαρίφαλο, ενώ μόλις έχει ακούσει την απόφαση του στρατοδικείου που τον στέλνει στο εκτελεστικό απόσπασμα, την άλλη μέρα γίνεται έργο από τον Πικάσο με τίτλο «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο».

Το όνομά του Νίκου Μπελογιάννη έγινε σύμβολο ήθους, αρετής, αγώνα, ηρωισμού και αυτοθυσίας. Το μεγαλείο του ξεπέρασε τα σύνορα του καιρού του· εμπνέει τους ανθρώπους που αγαπούν τη ζωή, οραματίζονται έναν όμορφο και φωτεινό κόσμο και αγωνίζονται για ειρήνη, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη.


Για τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο μου στη Huffington Post.

Οι σαλταδόροι της Κατοχής

Με την είσοδο των γερμανών στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1941, η πείνα ξέσπασε απότομα και με σφοδρότητα. Οι κατακτητές καταλήστεψαν αποθήκες, καταστήματα και αγροτική παραγωγή. Στη συνέχεια πουλούσαν τα προϊόντα στους συνεργάτες τους, τους μαυραγορίτες. Και οι μαυραγορίτες τα πουλούσαν σε αστρονομικές τιμές. Σπίτια, κοσμήματα, έργα τέχνης και κειμήλια άρχισαν να περνάνε στα χέρια των άθλιων μαυραγοριτών, για έναν ντενεκέ λάδι ή ένα σακί αλεύρι! Λόγω του πληθωρισμού το χρήμα δεν είχε καμία αξία. Το λάδι και το αλεύρι ήταν σαν νόμισμα. Η αξία των πραγμάτων που πουλούσαν οι άνθρωποι για να γλιτώσουν από την πείνα, καθοριζόταν σε ποσότητα λαδιού και αλευριού.

%ce%b3%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%af-%ce%bb%ce%b5%ce%b7%ce%bb%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1
Οι ναζί λεηλατούν κατάστημα.

Διαβάστε τη συνέχεια

Δημήτρης Γληνός – παιδαγωγός, φιλόσοφος, αγωνιστής, μάρτυρας

Δημήτρης Γληνός

Το πορτρέτο του Δημήτρη Γληνού είναι από το βιβλίο του «Τι είναι και τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο», με πρόλογο του Γιάννη Ζεύγου, που κυκλοφόρησε από τον Εκδοτικό Οργανισμό «Ρήγας» στην Αθήνα το 1944. Η πρώτη έκδοση έγινε τον Σεπτέμβρη του 1942.
Μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ.

Κώστας Περρίκος – οραματιστής, πατριώτης και αγωνιστής. Με φλόγα, γενναιότητα και αυτοθυσία ως το εκτελεστικό απόσπασμα.

Ανατίναξη γραφείων ΕΣΠΟ

Το πρώτο μεγάλο σαμποτάζ σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη γίνεται στην Αθήνα, γωνία Πατησίων και Γλάδστωνος, στα γραφεία της δωσιλογικής ΕΣΠΟ. Το οργανώνει ο Κώστας Περρίκος και το εκτελεί μαζί με τον Ουλαμό Καταστροφών της ΠΕΑΝ.


Για τη θρυλική ανατίναξη των γραφείων της ΕΣΠΟ υπάρχει ένα μεγάλο αφιέρωμα που δημοσιεύτηκε στη HuffPost και κατόπιν στο Hellas Special, στην επέτειο των 74 χρόνων από το ιστορικό γεγονός κι έχει την υπογραφή μου.
Εδώ θα πούμε λίγα λόγια για έναν ξεχωριστό άνθρωπο – τον ιδρυτή και ψυχή της ΠΕΑΝ, τον Κώστα Περρίκο. Συνεχίστε το διάβασμα

Ιουλία Μπίμπα. Το σαμποτάζ, η προδοσία, η σύλληψη και τα γράμματα από τη φυλακή

Ιουλία Μπίμπα. Μια κοπέλα λεπτή, με τα μαλλιά τραβηγμένα πίσω, μοναχική, λιγομίλητη. Γεννημένη στη Σάμο. Παντρεμένη. Δασκάλα στο κατηχητικό σχολείο του Αγίου Νικολάου στο Κουκάκι. Οργανωμένη στην αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ.

Αθήνα 1942
Μετά τον σκληρό χειμώνα του 1941-1942 η Αθήνα μοιάζει ετοιμοθάνατη και ο κατακτητής φαίνεται σαν να έχει νικήσει. Ο κατακτητής δεν είναι ο μόνος εχθρός. Οι ντόπιοι συνεργάτες του καταδυναστεύουν. Οι ελεεινοί μαυραγορίτες θησαυρίζουν άτιμα από την πείνα και τη ανάγκη των ανθρώπων πουλώντας νοθευμένα είδη πρώτης ανάγκης με αντάλλαγμα ολόκληρες περιουσίες. Η δυστυχία απλώνεται παντού. Η εξαθλίωση, η πείνα και ο θάνατος έχουν γίνει συνηθισμένα φαινόμενα. Καθημερινά άνθρωποι εξαντλημένοι από την πείνα πέφτουν νεκροί στα πεζοδρόμια.
Διαβάστε τη συνέχεια

Ψωροκώσταινα

ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ από το Ημερολόγιο Σκόκου 1905.jpg
Από το Ημερολόγιο του Σκόκου, 1905.

Η Ψωροκώσταινα ήταν μια πολύ γνωστή φυσιογνωμία του Ναυπλίου, που μέσα στη γενική φτώχεια ήταν η φτωχότερη απ’ όλους. Υπήρξε μια σπάνια γυναίκα με απαράμιλλο σθένος, ηθικό μεγαλείο και κοινωνικό έργο, που αξίζει τιμή και σεβασμό. Η συλλογική μνήμη όμως διέσωσε μονάχα την απερίγραπτη φτώχεια της και ο χαρακτηρισμός Ψωροκώσταινα είναι η απαξιωτική προσωνυμία που δόθηκε στο ελληνικό δημόσιο για τη μονίμως άθλια οικονομική του κατάσταση. Διαβάστε περισσότερα