Στ’ αναμμένα κάρβουνα

Όταν η εκκλησία των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης έπιασε φωτιά, ακούστηκαν από μέσα οι φωνές των εικόνων να καλούν σε βοήθεια. Οι κάτοικοι χωρίς να λογαριάσουν τον κίνδυνο όρμησαν μέσα για να σώσουν εικόνες και κειμήλια. Με θαυματουργικό τρόπο κανένας δεν έπαθε τίποτα κι αυτό αποδόθηκε στους δύο αγίους. Έτσι θέλει ο θρύλος το ξεκίνημα των Αναστεναριών από το χωριό Κωστί της Ανατολικής Θράκης, που οφείλει το όνομά του στον προστάτη άγιό του. Στην πραγματικότητα το έθιμο έχει την απαρχή του στα αρχαία χρόνια.
Οι πρόσφυγες που έφυγαν από την Ανατολική Θράκη το 1914 περιπλανήθηκαν οκτώ χρόνια μέχρι να φτάσουν στη Μακεδονία. Έφεραν μαζί τους στην καινούργια πατρίδα και τ’ Αναστενάρια. Όμως, επί δύο δεκαετίες τουλάχιστον δεν υπήρξε καμία αναφορά για τέλεση του εθίμου, λες και είχε εξαφανιστεί. Διαβάστε τη συνέχεια

Advertisements

Όταν ξαναζωντάνεψε η παλιά αθηναϊκή αποκριά και κάηκε το πελεκούδι στην Πλάκα και στου Ψυρή

Μετά τους Βαλκανικούς και το Πρώτο Παγκόσμιο επικρατούσε μελαγχολία και κατήφεια. Η ανακωχή δεν έφερε πίσω ούτε το παλιό καρναβάλι ούτε την ευθυμία και το κέφι. Ο πόλεμος άφησε πολλή δυστυχία και φτώχεια. Από το 1920 και για μια δεκαετία δεν γινόταν καρναβάλι στην Αθήνα παρά μόνον αποκριάτικοι χοροί, που συνδύαζαν τη φιλανθρωπία με την ψυχαγωγία. Οι Αθηναίοι του μεσοπολέμου φορώντας φράκα και τουαλέτες το είχαν ρίξει στον χορό πάνω στα παρκέ και κόντευαν να ξεχάσουν τα γλέντια στους δρόμους και στις γειτονιές. Ώσπου το 1931 το Κομιτάτο της Αποκριάς είχε την ιδέα να αναβιώσει την παλιά αθηναϊκή αποκριά, όπως γιορταζόταν πριν έρθουν εξ Εσπερίας τα άρματα και οι μασκαράτες.
Ας την παρακολουθήσουμε!


Στην Παλιά Αθήνα, στις γειτονιές του Ψυρή και της Πλάκας, ξαναζωντανεύει η αποκριά του παλιού καιρού με φουστανέλες, σουραύλια, πίπιζες, ζουνάρια και φέσια καπετανέικα, λυχνάρια αθηνέικα με τα πέντε φιτίλια, με στολισμένες ταβέρνες να συναγωνίζονται ποια θα είναι η καλύτερη, Συνεχίστε το διάβασμα

Γιορτή κρασιού στο Δαφνί

DAFNI 1
Αφίσα του Γιώργου Βακιρτζή για τη Γιορτή Κρασιού στο Δαφνί, 1965.

Η Γιορτή Κρασιού καθιερώθηκε το 1953 και γινόταν κάθε φθινόπωρο στο Δαφνί, στο Άλσος Χαϊδαρίου. Ξεκινούσε την πρώτη του Σεπτέμβρη και διαρκούσε τριάντα μέρες. Έρεε άφθονο κρασί που έφερναν οι παραγωγοί από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το κερνούσαν κοπέλες ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές του τόπου παραγωγής. Οι επισκέπτες προμηθεύονταν ένα ποτήρι –που μετά κρατούσαν για αναμνηστικό– και έπιναν όποιο και όσο κρασί τους άρεσε. Συνήθως κατέληγαν όλοι γκον.

DAFNI 2
Αφίσα του Γιώργου Βακιρτζή για τη Γιορτή Κρασιού στο Δαφνί, 1965.

Η γιορτή είχε μεγάλη επιτυχία σε Έλληνες και σε ξένους. Ανάμεσα στους ξένους επισκέπτες ήταν και οι ναύτες τους 6ου στόλου. Όταν συμπλήρωσε την πρώτη δεκαετία της, η Γιορτή Κρασιού εμπλουτίστηκε με καινούργιες ιδέες, όπως έγραψε ο τύπος του 1964.

Γιορτή Κρασιού Ελευθερία 4-8-1964.jpg
Αύγουστος 1964