Όταν ξαναζωντάνεψε η παλιά αθηναϊκή αποκριά και κάηκε το πελεκούδι στην Πλάκα και στου Ψυρή

Μετά τους Βαλκανικούς και το Πρώτο Παγκόσμιο επικρατούσε μελαγχολία και κατήφεια. Η ανακωχή δεν έφερε πίσω ούτε το παλιό καρναβάλι ούτε την ευθυμία και το κέφι. Ο πόλεμος άφησε πολλή δυστυχία και φτώχεια. Από το 1920 και για μια δεκαετία δεν γινόταν καρναβάλι στην Αθήνα παρά μόνον αποκριάτικοι χοροί, που συνδύαζαν τη φιλανθρωπία με την ψυχαγωγία. Οι Αθηναίοι του μεσοπολέμου φορώντας φράκα και τουαλέτες το είχαν ρίξει στον χορό πάνω στα παρκέ και κόντευαν να ξεχάσουν τα γλέντια στους δρόμους και στις γειτονιές. Ώσπου το 1931 το Κομιτάτο της Αποκριάς είχε την ιδέα να αναβιώσει την παλιά αθηναϊκή αποκριά, όπως γιορταζόταν πριν έρθουν εξ Εσπερίας τα άρματα και οι μασκαράτες.
Ας την παρακολουθήσουμε!


Στην Παλιά Αθήνα, στις γειτονιές του Ψυρή και της Πλάκας, ξαναζωντανεύει η αποκριά του παλιού καιρού με φουστανέλες, σουραύλια, πίπιζες, ζουνάρια και φέσια καπετανέικα, λυχνάρια αθηνέικα με τα πέντε φιτίλια, με στολισμένες ταβέρνες να συναγωνίζονται ποια θα είναι η καλύτερη, Συνεχίστε το διάβασμα

Γιορτή κρασιού στο Δαφνί

Δυο αφίσες του Γιώργου Βακιρτζή για τη Γιορτή Κρασιού στο Δαφνί, 1965.

DAFNI 1

DAFNI 2

Η Γιορτή Κρασιού καθιερώθηκε το 1953 και γινόταν κάθε φθινόπωρο στο Δαφνί, στο Άλσος Χαϊδαρίου. Έρεε άφθονο κρασί που έφερναν οι παραγωγοί από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το κερνούσαν κοπέλες ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές του τόπου παραγωγής. Οι επισκέπτες προμηθεύονταν ένα ποτήρι –που μετά κρατούσαν για αναμνηστικό– και έπιναν όποιο και όσο κρασί τους άρεσε. Συνήθως κατέληγαν όλοι γκον.