Λάσπες και ξελασπώματα

 

17122011271

Ένα ανώνυμο σπίτι που γλίτωσε την κατεδάφιση κάπου στην οδό Φυλής. Όπως τα περισσότερα άδεια σπίτια έχει χάσει κι αυτό τα μεταλλικά στοιχεία της εξώπορτας. Υπάρχει όμως ένα μεταλλικό στοιχείο που γλίτωσε, γιατί είναι τσιμεντωμένο στο πεζοδρόμιο. Φαίνεται στην κάτω δεξιά γωνία της φωτογραφίας. Απ’ όσο ξέρω είναι κι αυτό ανώνυμο.
Ξελασπωτήρι; Λασποκαθαριστήρι; Διαβάστε τη συνέχεια

Advertisements

Μαντάρονται κάλτσαι αριστοτεχνικώς

Μαντάρονται κάλτσαι αριστοτεχνικώς λεπτομ
Ταμπέλα σε είσοδο αυλής στην Καισαριανή.

Ήταν μια εποχή που όταν κάτι χαλούσε, δεν πετιόταν, αλλά επιδιορθωνόταν ή μεταποιούταν. Η γιαγιά μου είχε τροφοδοτήσει όλη την οικογένεια με κάτι στρογγυλές μαξιλάρες καμωμένες από τις παλιές γραβάτες του παππού μου τοποθετημένες ακτινωτά. Ήταν επίσης μια εποχή που οι νάιλον κάλτσες ήταν ένα ακριβό αξεσουάρ του γυναικείου ντυσίματος. Κι αν έφευγε πόντος… καταστροφή! Τότε κατέφευγες στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς. Συνεχίστε το διάβασμα

Η ΕΒΓΑ της γειτονιάς

Εβγα

 

Στη δεκαετία του ’50 η ΕΒΓΑ, η Ελληνική Βιομηχανία Γάλακτος, εξαπλώθηκε σε όλη την Ελλάδα μέσω μικρών συνοικιακών γαλακτοπωλείων και ζαχαροπλαστείων, που γρήγορα όλοι άρχισαν να αποκαλούν «η ΕΒΓΑ της γειτονιάς». Ανάμεσα στ’ άλλα προϊόντα τα μαγαζιά αυτά πουλούσαν παστεριωμένο γάλα σε πλαστικό μπουκάλι, γιαούρτι σε κεσεδάκια, βούτυρο σε πακέτο και τυποποιημένα παγωτά, όλα παραγωγής ΕΒΓΑ.

Στην επιγραφή της φωτογραφίας το ήτα στο βούτυρο είναι καραμπινάτο λάθος. Ωστόσο κάποια εποχή ήταν ένα συνηθισμένο λάθος. Όσο για το ήτα στο γιαούρτι, οι παλιοί προτιμούσαν να λένε «η γιαούρτη». Την αγόραζαν σε κεσεδάκια που ο καταστηματάρχης έβγαζε από το ψυγείο και έβαζε μέσα σε χάρτινο σακουλάκι. Οι πιο παλιοί την αγόραζαν χύμα από τον πλανόδιο.