Τα κόλπα του θείου Βαγγέλη και το σωστό τσάι

Σας έχω μιλήσει (ΕΔΩ) για τον θείο Βαγγέλη, τον συνθέτη Λυκιαρδόπουλο.

Όταν οι γιατροί τον υποχρέωσαν να κόψει το κάπνισμα, ο Βαγγέλης, που κάπνιζε το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, πέρασε πολύ δύσκολα και κατέφευγε σε διάφορα κόλπα για να τραβάει μία δυο τζούρες στα μουλωχτά. Το πιο απλό και αποτελεσματικό κόλπο του ήταν ότι άναβε ένα τσιγάρο, τράβαγε μια δυο απολαυστικές ρουφηξιές και ύστερα το έδινε στη σύζυγό του, ως ένδειξη τρυφερότητας. Αποτέλεσμα: η θεία έφτασε να καπνίζει τα τετραπλάσια τσιγάρα απ’ το συνηθισμένο, μέχρι που την ειδοποιήσαμε και του έβαλε φρένο.
Όταν για λόγους υγείας υποχρεώθηκε να κάνει κράτει στο φαγητό, ο (μα, πόσο πανούργος!) θείος Βαγγέλης ανέσυρε επιδέξια την κοινωνικά ξεχασμένη συνήθεια των τσαγιών. Ξαφνικά οι προσκλήσεις των Λυκιαρδοπουλαίων για τσάι άρχισαν να πέφτουν βροχή.

Τον θείο δεν τον ενδιέφερε καθόλου το τσάι· έπινε ένα φλιτζάνι και μετά το γύρναγε στο ουίσκι, που κάνει καλό στην καρδιά. Τον ενδιέφεραν οι πλούσιες πιατέλες με τα αλμυρά και τα γλυκά. Κρυμμένος ανάμεσα στους καλεσμένους και πουλώντας τη σχετική ομίχλη, ο θείος Βαγγέλης καταβρόχθιζε απαγορευμένες ποσότητες. Αιωνία του η μνήμη!
Το τσάι φτιαχνόταν στην κουζίνα και ερχόταν έτοιμο για σερβίρισμα, μέσα σε μεγάλες τσαγιέρες. Φακελάκια, φύσημα του τσαγιού για να κρυώσει και μπισκότα να κολυμπάνε στο φλιτζάνι δεν ήταν αποδεκτά. Με άλλα λόγια, παρ’ όλο που ήταν πρόφαση για μάσες και παρ’ όλο που οι καλεσμένοι ήταν μερικοί αγαπημένοι συγγενείς και φίλοι, το τσάι ήταν πολύ καθώς πρέπει.
Θυμήθηκα αυτά και αναζήτησα ένα απόσπασμα της Ελένης Χαλκούση, που θα φανεί πολύ χρήσιμο σε όσους αγαπάνε το τσάι, αλλά όχι σε φακελάκι.

Γράφει η Ελένη Χαλκούση:
Το τσάι που είναι ρόφημα ευχάριστο, τονωτικό, θεραπευτικό και ωφέλιμο και που το πίνουμε πολύ συχνά είτε μόνοι μας είτε με τη συντροφιά λίγων αγαπητών μας φίλων, καλό είναι να ξέρουμε και πώς παρασκευάζεται και πώς προσφέρεται.


• Το τσάι δεν βράζεται ποτέ και, ακόμα λιγότερο, δεν ξαναβράζεται.
Ο τρόπος παρασκευής του είναι απλούστατος. Όταν τον μάθετε μια φορά, θα τον εφαρμόζετε πάντοτε κι ούτε θα μπορείτε να πιείτε πλέον τσάι κακοφτιαγμένο. Λοιπόν, σε μία τσαγιέρα πλυμένη και καθαρή (που να μη μυρίζει ούτε χαμομήλι ούτε φασκόμηλο ούτε καφέ) ρίχνετε λίγο ζεματιστό νερό και αφού το αφήσετε μερικά λεπτά και ζεσταθεί η τσαγιέρα, ύστερα το χύνετε. Στην άδεια τσαγιέρα ρίχνετε τόσα κουταλάκια του γλυκού τσάι όσα φλιτζάνια θέλετε να έχετε. Σκεπάζετε την τσαγιέρα και την αφήνετε έτσι σκεπασμένη λίγα λεπτά. Ο αχνός της ζεστής τσαγιέρας βοηθάει ν’ ανοίξουν τα φύλλα του τσαγιού και να ξεχύσουν το άρωμά τους. Τότε ρίχνετε το ανάλογο ζεματιστό νερό (ένα έως δύο φλιτζάνια για κάθε κουταλιά) και σκεπάζετε αμέσως την τσαγιέρα. Το αφήνετε πέντε λεπτά και προτού το σερβίρετε το ανακατεύετε μ’ ένα κουτάλι.
Το σωστό είναι να ζεματίσετε το τσάι με νερό που μόλις πήρε την πρώτη βράση. Προκειμένου όμως να είναι άβραστο το νερό, καλύτερα ας παραβράσει. Γιατί αν το νερό δεν έχει βράσει αρκετά, τότε το τσάι είναι άνοστο, δίχως χρώμα και άρωμα και παρουσιάζει στο φλιτζάνι άσπρες φουσκαλίδες και αφρό. Αν αντιθέτως βάλετε την τσαγιέρα πάνω στη φωτιά να βράσει το τσάι, τότε γίνεται μαύρο, πικρό, στιφό, άοσμο. Και στη μία περίπτωση και στην άλλη, απλούστατα δεν πίνεται.

• Το τσάι πρέπει να είναι εκλεκτής ποιότητας. Όσο εκλεκτότερη η ποιότητα, τόσο λιγότερο τσάι μας χρειάζεται να ξοδέψουμε.
Αν είστε πραγματικοί φίλοι του τσαγιού ή αν θέλετε να περιποιηθείτε κάποιον που αγαπά το τσάι, φροντίστε να έχετε δύο ειδών κουτά. Ένα κουτί Κεϋλάνης και ένα κουτί Κίνας (που έχει το ειδικό άρωμα του καπνού). Ανακατέψτε 3/4 Κεϋλάνης με 1/4 Κίνας και θα έχετε το ωραιότερο αρωματικό τσάι.

• Το καλό τσάι παρασκευάζεται μέσα στις πήλινες εγγλέζικες τσαγιέρες.
Το ιδεώδες φλιτζάνι για να σερβίρετε το τσάι, είναι η διαφανής λεπτή πορσελάνη, που αξιοποιεί το ωραίο χρώμα του. Τα χοντρά φλιτζάνια αλλοιώνουν το χρώμα του, το δείχνουν σκούρο.

• Το τσάι προσφέρεται πολύ ζεστό και ποτέ δεν έρχεται σερβιρισμένο στο φλιτζάνι.


Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο της Ελένης Χαλκούση «Σαβουάρ βιβρ-Καλοί τρόποι για μια καλύτερη ζωή», εκδόσεις Παπαδημητρίου. Αν δεν κάνω λάθος είναι εξαντλημένο, οπότε αν το βρείτε να πουλιέται, μην διστάσετε να το πάρετε. Είναι ένα βιβλίο μπροστά από τον καιρό του, όπως ήταν και η συγγραφέας του, και ασχολείται ελάχιστα με το σαβουάρ βιβρ. Αυτό που ενδιέφερε τη συγγραφέα ήταν ακριβώς αυτό που δηλώνει ο υπότιτλος, δηλαδή πώς με την αντίληψη, την κατανόηση και την καλή συμπεριφορά καλυτερεύουμε τη ζωή.

Στην αγαπημένη ταινία «Φτωχαδάκια και λεφτάδες», η Ελένη Χαλκούση, ως μαντάμ Τζούλια, αναλαμβάνει να διδάξει στον λαϊκό Μίμη Φωτόπουλο στοιχειώδεις καλούς τρόπους. Ο ρόλος ήταν κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της και η Ελένη Χαλκούση τον απογείωσε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s