Μπισκότα Παπαδοπούλου – νόστιμα και τραγανά από το 1922 μέχρι σήμερα

Το 1916 η μητέρα μιας φτωχής ελληνικής οικογένειας της Πόλης, η Μαρία Παπαδοπούλου, για να βοηθήσει τα οικονομικά του σπιτιού, φτιάχνει κάθε μέρα μπισκότα βουτύρου και οι τρεις γιοί, ο Ευάγγελος, ο Νικόλαος και ο Θεόφιλος, γεμίζουν τα καλάθια τους και τα πουλάνε στους δρόμους. Είναι φρέσκα, νόστιμα, τραγανά και δεν λιγώνουν, γιατί δεν έχουν πολλή ζάχαρη. Το όνομά τους είναι γαλλικό: Πτι Μπέρ. Μικρά μπισκότα βουτύρου. Ο Γιάννης, ο πατέρας, που είναι ξυλουργός, φτιάχνει μια ξύλινη σφραγίδα και τα μπισκότα γίνονται αναγνωρίσιμα από το σχήμα, το σχέδιο και το όνομά τους.
Το 1922, στον μεγάλο ξεριζωμό, η μητέρα με τα τρία αγόρια μπαίνουν σ’ ένα καράβι με προορισμό τη Μασσαλία. Το πλοίο σταματάει μερικές μέρες στον Πειραιά για ανεφοδιασμό. Η οικογένεια κατεβαίνει για να γνωρίσει την πόλη, όπου με έκπληξη διαπιστώνει ότι οι κάτοικοι δεν γνωρίζουν τι εστί μπισκότο.
Για την ακρίβεια οι Έλληνες γνωρίζουν το γαλλικό biscotte και το ιταλικό biscotto, δηλαδή τη φρυγανιά, που είναι νόστιμη και τραγανή, κλάσεις ανώτερη από το φρυγμένο ψωμί, αλλά δεν είναι γλύκισμα.
Αυτή η λεπτομέρεια αλλάζει τα σχέδια· το ταξίδι για τη Μασσαλία ματαιώνεται και η οικογένεια εγκαθίσταται στην Αθήνα.

Αγοράζουν έναν μικρό φούρνο. Η μητέρα φτιάχνει μπισκότα και οι τρεις γιοι γυρίζουν τους δρόμους και τα πουλάνε. Στην αρχή με τα πόδια και μετά με ποδήλατα. Εκτός από τα Πτι Μπέρ, φτιάχνουν τα μπισκότα Μιράντα, τα Γεμιστά και τα Κριμ Κράκερς (Cream Crackers), που είναι μπισκότα με προζύμι και 1296 φύλλα ζύμης.

Ο δουλειές πάνε από το καλό στο καλύτερο και το 1938 ο μικρός φούρνος γίνεται βιοτεχνία στα Πετράλωνα, στην οδό Θεσσαλονίκης, κοντά στο Πιλ Πουλ. Εφοδιάζεται με μηχανήματα ελληνικής κατασκευής και η διανομή γίνεται με φορτηγό. Τα μπισκότα συσκευάζονται σε μεγάλα σιδερένια κουτιά.

Οι αφίσες, τα χαρτιά και οι ετικέτες συσκευασίας σχεδιάζονται και τυπώνονται στην Ασπιώτης-ΕΛΚΑ.

Στη διάρκεια του πολέμου τα Κριμ Κράκερς καταναλώνονται ως ξηρά τροφή από τον Ελληνικό Στρατό και η εταιρεία συνεχίζει την πορεία της.


Ιδρυτής της εταιρείας είναι ο Ευάγγελος, για πολλά χρόνια όμως, μέχρι τη δεκαετία του ’60, η επωνυμία είναι «Μπισκότα Αθηνών» στο όνομα του Νικόλαου Παπαδόπουλου και στη συνέχεια «Βιομηχανία Μπισκότων» στο όνομα του Ευάγγελου Παπαδόπουλου. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 γίνεται «Μπισκότα Παπαδοπούλου-από το 1922».


Το 1952 η εταιρεία ανοίγει μεγάλο και σύγχρονο εργοστάσιο στην Πέτρου Ράλλη.

Οι φαν του ελληνικού μελό ξέρουν το εργοστάσιο από μέσα κι απ’ έξω, γιατί εκεί πιάνει δουλειά ο Τόλης Βοσκόπουλος, όταν έρχεται στην Αθήνα για να βρει την τύχη του, εφοδιασμένος με το σεμνό ταλέντο του και μία συστατική επιστολή από τον παπά του χωριού. «Θα κάνω πέτρα την καρδιά μου», 1968, παραγωγή ΚΟΥΛΑ ΦΙΛΜ.

Λεπτομέρεια το στάχυ στη σιδεριά της εισόδου του εργοστασίου.


Το 1972 σχεδιάζεται το σήμα με το γράμμα πι, που στο αριστερό του πόδι αναγράφεται η χρονολογία 1922. Στη συνέχεια τροποποιείται στο σήμα που γνωρίζουμε και σήμερα. Η χρονολογία μεταφέρεται στο δεξί πόδι και στην κορυφή, σαν στέμμα, τοποθετούνται εναλλάξ δύο γυναικείες και δύο αντρικές φιγούρες – τα παιδιά του Ευάγγελου Παπαδόπουλου.

Τα Πτι Μπερ και τα Μιράντα αποτελούν τη βάση για πολλές συνταγές γλυκών. Ποιος λέει όχι σε ένα κομμάτι (και γιατί όχι κομματάρα;) κορμό με σοκολάτα και μπισκότο; Η τέχνη είναι να παραμείνει το μπισκότο τραγανό.

Δύο Πτι Μπερ κι ένα λουκούμι φτιάχνουν ένα γρήγορο και χορταστικό κέρασμα. Η νοικοκυρά βάζει το λουκούμι ανάμεσα στα δύο μπισκότα, τα πιέζει και γίνεται ένα γλυκό σάντουιτς, που σερβίρεται μ’ ένα ποτήρι δροσερό νερό.

Στη δεκαετία του ’70 ανοίγει το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης, στη δεκαετία του ’80 ανοίγουν τα εργοστάσια στα Οινόφυτα και στον Βόλο. Παράλληλα η γκάμα των προϊόντων της εταιρείας διευρύνεται με τα σοκολατένια πουράκια Καπρίς (Caprice), τα παξιμαδάκια Κρίσπις (Krispies) και με φρυγανιές, ενώ τα Πτι Μπερ και τα Μιράντα κυκλοφορούν και με επικάλυψη σοκολάτας. Τον 21ο αιώνα η εταιρεία μαζί με τα παραπάνω προϊόντα κυκλοφορεί ποικιλία από αρτοσκευάσματα (σίτου, πολύσπορο, ολικής άλεσης, με καλαμπόκι, ψωμί σε φέτες και ψωμί για τοστ) και μπάρες δημητριακών.
Τα προϊόντα Παπαδοπούλου κυκλοφορούν σε όλη την Ελλάδα και εξάγονται σε 40 χώρες του κόσμου. Σε δύο χρόνια η εταιρεία θα γιορτάσει τα εκατό χρόνια της. Με εξαίρεση το διάστημα 1991-2008 που η γαλλική Danone κατείχε το 10% (μπόρα ήταν και πέρασε), η εταιρεία ήταν και παραμένει αμιγώς ελληνική.


• Οι έγχρωμες αφίσες, εκτός από την πρώτη, προέρχονται από τις Ψηφιοποιημένες συλλογές του ΕΛΙΑ.
• Το λογότυπο και διάφορες πληροφορίες προέρχονται από τον ιστότοπο της εταιρείας.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s