Της αγίας Αικατερίνης σήμερα. Χρόνια πολλά, ρε Κατινάκι!

Η Κατίνα ήταν η επίσημη του Τζογέ. Ο Τζογές ήταν μάγκας και όπως όλοι μάγκες ήταν εχθρός του γάμου, οπότε, παρ’ όλο που ήταν δικός της μέχρι Παναγία, όλα τα χρόνια που δημοσιευόταν η «Στήλη του Τζογέ», την Κατίνα την είχε αστεφάνωτη.

Βραδυνή 1-2-1931 Τζογές

Συνήθως την αποκαλούσε Κατινάκι, κυρίως λόγω μαγκιάς και όχι τρυφερότητας, όπως για παράδειγμα αποκαλούσε και τον φίλο του τον Νίκουρδα, Νικουρδάκι. Τα δώρα που της  κάνει τη μέρα της γιορτής της δείχνουν ότι η ζωή της με τον Τζογέ δεν είναι καθόλου ανέφελη.
Ο Τζογές ήταν δημιούργημα του Σώτου Πετρά και δημοσιευόταν από το 1925 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’40 στην εφημερίδα Βραδυνή.

tzoges_vradinis_1926
Εικονογράφηση του Κλεόβουλου Κλώνη, από το βιβλίο «Τζογές», 1926.

Τα δώρα μου
Σήμερα γιορτάζεις. Είναι, ρε Κατίνα μου, μα την αγία Κατήγκω, για μένα η μεγαλύτερη γιορτή στο εμερολόγιο που την αισθάνομαι ψυχικώς και την πονάω. Αφ’ τον καιρό που έμπλεξα μετά σένανε απ’ όλες τις άγιες συμπαθάω τη σήμερον εορτάζουσαν για χατίρι σου κι έχω μοιραίως κάθε μέρα της Αγίας Αικατερίνης. Σήμερις είναι για μένα αργία και φόνων κατάλυσις. Σπάω το κεφάλι μου, ρε εορτάζουσα, τι δώρο να χαρίσω σένα που μου ’χεις χαρίσει το μόνο δώρο εκ Θεού… την ομορφιά σου. Να σου χαρίσω την Αθήνα ολόκληρη, το Παρίσι, την Κενωνία των Εθνώνε, τον Ινδικό Ωκεανό, τι διάλο; Αφ’ τις λίγες οικονομίες που ’χω σου στέρνω σήμερις με τους δυο δωρηφόρους μου, τον Γαλέρα και το Μάριο, τα φτωχά μου δώρα. Φοβού τους μάγκες και δώρα φέροντας.
Άνοιξε το ζεμπιλάκι και θα γδεις περιεχόμενο μια βολά.
Σου στέρνω μια δωδεκάδα μαντίλια για να σκουπίζεις τα δάκρυα όντας σε δέρνω. Μια χτένα να χτενίζεσαι όντας σε ξεμαλλιάζω. Ένα ζευγαράκι πατούμενα με τακουνάκι, κοινώς παπούτσα, για να ’χω το δικαίωμα να σ’ τα δώσω στο χέρι όντας η ανάγκη το απαιτήσει (να φάω τη γλώσσα μου). Ένα ρολόι για να ’σαι πάντα στην ώρα σου στα ραντεβού μας. Μια μπουκάλα κρασί που δίπλα σ’ αυτή ξεχνάω οχτώ Κατίνες. Ένα περίστροφο για να σκοτώνεις την ώρα σου όντας με περιμένεις να σου ’ρθω κουμπούρα στο μεθύσι. Επίσης σου στέρνω το παλτουδάκι της μόδας χωρίς κουμπότρυπες, επιφυλαττόμενος να σ’ ανοίξω τοιαύτες με τη φαλτσέτα μου. Σου στέρνω ένα μπουγαδοκόφινο λουλουδάκια που για να τ’ αγοράσω με κόψανε. Ανθίζεσαι;
Εν τέλει σου στέρνω την εφημερίδα την παρούσα. Είναι τα λόγια τούτα της ψυχής μου τυπωμένα στα φύλλα της καρδιάς μου τα τυπογραφικά. Μιλάω δευτέρα έκδοση Ίψεν;
Σου στέρνω αυτά τα λίγα και απιφυλάττομαι σε σουάρ να ’ρθω να σου κουβαλήξω κι άλλα. Το βραδάκι θα φέρω την παρέα με τις λατέρνες και τα σαντούργια και το μεζέ να σπάσουμε κέφι.
Θα μαζώξω ούλους τους συγγενείς και φίλους, όπως ευαρεστούμενοι προσέρθωσι να ενώσουν τας προς τον Ύψιστον υπέρ μακροβιότητός σου δεήσεις μας. Θα γένουμε γκων στο μεθύσι και θα τα σπάσουμε.
Είμαι δικός σου μέχρι Παναγία. Χρόνια πολλά, μανάρα μου, κι ο Θεός να δώκει να σε γιορτάζω μέχρι τα εκατό μου χρόνια.

Υ.Γ. Ξέχασα. Το βράδυ που θα ’ρθω θα σου φέρω κι ένα άλλο δώρο… άδωρο.

Μια καρδιά να είναι ατσαλένια
ν’ αντέχει και τα βάσανα
και στη δικιά μου έννοια.


Από το βιβλίο «Τζογές» του Σώτου Πετρά, που κυκλοφόρησε το 1926 στη σειρά Βιβλιοθήκη για όλους και περιλαμβάνει κείμενα που δημοσιεύτηκαν στη Βραδυνή. Τα σκίτσα του βιβλίου είναι του Κλεόβουλου Κλώνη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s