Σεντόνια, πετσέτες, μινιατούρες, βινύλια και βιβλία, όλα δώρα του Ρολ

ROL 1966
Ολοσέλιδη διαφήμιση του Ρολ σε γυναικείο περιοδικό, 1966

Το Ρολ ήταν spotless, γραφόταν στη διαφήμιση με ελληνικούς χαρακτήρες, γιατί ακόμα δεν ξέραμε καλά αγγλικά και επεξηγούσε ότι σπότλες είναι το λευκό χωρίς λεκέδες. Το περίεργο είναι ότι το Ρολ ήταν προϊόν ελληνικής εταιρείας, της ΒΙΑΝΥΛ.

ROL δώρα
Λεπτομέρεια της παραπάνω διαφήμισης του Ρολ.

Το Ρολ έδινε διάφορα δώρα. Η νοικοκυρά συγκέντρωνε τα κουπόνια που βρίσκονταν στο κουτί του απορρυπαντικού και έπαιρνε πετσέτες, σεντόνια και δίσκους.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 μέσα στο κουτί του Ρολ υπήρχαν δώρα έκπληξη: ανθοδοχεία, κάκτοι, αυτοκίνητα αγώνων, ανάγλυφα παραμύθια, με τα οποία μπορούσες να φτιάξεις «μια διακοσμητική παράσταση, αληθινό στολίδι του σπιτιού».
Εκείνη την εποχή στις διαφημίσεις του είχε χρησιμοποιήσει σκίτσα αλλά και φωτογραφίες Ελληνίδων ηθοποιών.

Κάποιο μπέρδεμα! Στη μεσαία διαφήμιση η ηθοποιός μοιάζει περισσότερο με την Καίτη Παπανίκα παρά με τη Νάντια Χωραφά και η ηθοποιός της δεξιάς διαφήμισης, αν δεν κάνω λάθος, δεν θυμίζει ην Ντίνα Τριάντη.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η χορηγία στις ραδιοφωνικές εκπομπές, όπως του Tide και του Πάλμολιβ, και η προσφορά δώρων του Ρολ γραφόταν με ψιλά γράμματα στο κάτω μέρος της διαφήμισης, λες κι έπρεπε να περάσουν απαρατήρητες.

Η βιβλιοθήκη του Ρολ, όμως, διαφημίστηκε ξεχωριστά από το απορρυπαντικό.

Ρολ 1964
Διαφήμιση σε εφημερίδα, Μάρτιος 1964.

Πολλά παιδιά είχαν γοητευτεί από τη σειρά των βιβλίων «Ήμουν κι εγώ εκεί». Τα αποκτούσαν δίνοντας τα κουπόνια που έβρισκαν στα κουτιά του απορρυπαντικού. Το πρώτο βιβλίο της σειράς ήταν η περιπέτεια του Άλκη στην αρχαία Αίγυπτο. Ακολούθησαν και άλλες περιπέτειες με τους Ίνκας, τους Βίκινγκς κλπ.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Σεντόνια, πετσέτες, μινιατούρες, βινύλια και βιβλία, όλα δώρα του Ρολ

  1. Τα «Ημουν κι’εγω εκει» τα ειχα αποκτησει μικρος με την μεθοδο αυτη, και με ειχαν μαγεψει. Ηταν η πρωτη, πλαγια ας την πω, εισαγωγη μου στην SF (ο ανθρακας-14 σε σκονη που γλειφει απο τα δαχτυλα του) που με συντροφευει ακομα.

    Συγγραφεας ηταν η Γεωργια Ταρσουλη, και ειχε κανει καλη δουλεια – δεν ηταν αρπα-κολλα αλλα βασισμενη σε ιστορικα γεγονοτα. Πριν λιγα χρονια τα βρηκα καπου σε pdf και τα εχω. Ευκαιρια να τα ξανακοιταξω και να ξαναθαυμασω τις εξαιρετικες τους εικονογραφησεις – ποιος τις ειχε κανει ομως;

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s