Μελαχρινό χρώμα, sportif δέρμα

Την εποχή που δημοσιεύτηκαν αυτές οι διαφημίσεις, οι άνθρωποι έκαναν ηλιόλουτρο ή απλώς λιάζονταν. Οι λέξεις ηλιοθεραπεία και αντηλιακό ήταν άγνωστες, το ίδιο και οι ενάριθμοι δείκτες προστασίας. Οι υπεριώδεις ακτίνες ήταν υπεύθυνες για εγκαύματα, κοκκινίλες, σκληρό ή ξερό δέρμα. Η λύση ήταν επανειλημμένες εντριβές με Νιβέα, κρέμα ή λάδι, κυρίως στο πρόσωπο, τον λαιμό και τους ώμους. Το δέρμα δεν ξεραινόταν, αλλά έμενε λείο και μαλακό κι έπαιρνε μια sportive, μελαχρινή όψη.
Η Νιβέα ήταν κατάλληλη και για μεγάλους και για παιδιά. Πουλιόταν στα φαρμακεία και στα μυροπωλεία.

Αισιόδοξη και αξιαγάπητη με σπρέι, στικ ή μπίλια

Το 1966 το αποσμητικά είναι σπρέι (δηλαδή αεροζόλ, για εκείνους που δεν ξέρουν τι είναι το σπρέι), στικ και με περιστρεφόμενη σφαίρα επάλειψης, δηλαδή μπίλια. Μάλιστα αυτό με την μπίλια παίρνει και ανταλλακτικό, ενώ το αεροζόλ είναι μιας χρήσης· τελειώνει και το πετάς. Η διαφήμιση του Mum αναφέρει και την τιμή του. 23 δραχμές το στικ, 35 δραχμές η συσκευασία με την μπίλια και 25 δραχμές το ανταλλακτικό της. Τιμές μάλλον τσουχτερές, αν λάβουμε υπόψη ότι το περιοδικό που φιλοξενούσε τη διαφήμιση έκανε 7 δραχμές, οι εφημερίδες 1,5 δραχμή και η λίρα Αγγλίας 324,50 δραχμές.

Ο τσαγκάρης της γειτονιάς και τα κουζουλά παπούτσια του καθηγητή

Ο Λέων Αντύπας (Δήμος Σταρένιος), σεβάσμιος και πάμφτωχος καθηγητής, πηγαίνει στον τσαγκάρη της γειτονιάς (Γιώργος Παπαζήσης) και του δίνει για επισκευή ένα ζευγάρι παπούτσια, καταταλαιπωρημένα και γεμάτα τρύπες. Ο καθηγητής μιλάει ντροπαλά και στην καθαρεύουσα και ο τσαγκάρης με κρητική προφορά. Ο Γιώργος Παπαζήσης ήταν τόσο επιτυχημένος στον ρόλο του Κρητικού, σ’ αυτήν την ταινία και σε άλλες, που οι περισσότεροι πίστευαν ότι ήταν από την Κρήτη. Ο αγαπητός ηθοποιός μας άφησε τον Σεπτέμβριο του 2018. Ο Δήμος Σταρένιος, ένας εξαίρετος ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθιερώθηκε σε ρόλους κακών –ποιος δεν έχει ακούσει την ατάκα «Οι γερμανοί είναι φίλοι μας»; Αυτή όμως ήταν μόνο μία πλευρά της τεράστιας υποκριτικής του ικανότητας. Έφυγε από κοντά μας το 1983.
Η απολαυστική σκηνή είναι από την ταινία Ο Στρατής παραστράτησε, παραγωγή 1969.

— Τι κουζουλά παπούτσια είν’ αυτά, μωρέ δάσκαλε; Αυτά δεν είναι παπούτσια. Αυτά είν’ ένα μάτσο τρούπες δεμένες με πετσί.
— Βάλε τους, αγαπητέ μου, σόλες και τακούνια.
— Κι από πάνω, μωρέ, τι να τους βάλω; Σαντιγί;
— Εμβάλωσέ τα. Διαβάστε τη συνέχεια