Κουραμπιές με τη γλυκιά έννοια

Παλιά όταν έλεγαν κάποιον κουραμπιέ, δεν εννοούσαν ότι είναι γλυκός και τραγανός, αλλά ότι είναι νωθρός και άτολμος. Κουραμπιέδες επίσης ήταν οι άκαπνοι φαντάροι των μετόπισθεν και των γραφείων. Καμία σχέση με του βζουνάκ’ του γουργό.
Ιγώ ίμι γω, βζουνάκ’ γουργό,
που ζει στουν κόσμου τιμημένα,
ποιος κουραμπιές, ποιος διστιγκές
τολμάει να βγει μπροστά σ’ ιμένα.

Κουραμπιέδες αγοραστοί με την οκά ή συσκευασμένοι. Μοσχοβολάνε φρέσκο βούτυρο.

Η μεγαλύτερη κατανάλωση γίνεται στην περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Κουραμπιέδες όμως, συνήθως συσκευασμένοι, πουλιούνται όλο τον χρόνο. Παλιά, ο κουραμπιές ήταν ένα από τα γλυκά των καφενείων, χειμώνα καλοκαίρι. Χαρά της πιτσιρικαρίας που θα γλυκαινόταν με κουραμπιέ ή λουκουμάκι στο χαρτί.

Για σπιτικούς κουραμπιέδες χρησιμοποιήστε φρέσκο βασιλικό βούτυρο από το βασιλικό κτήμα στο Τατόι.

%cf%84%ce%b1%cf%84%cf%8c%ce%b9-%ce%b5%ce%bc%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%82-13-2-1954
1954