Πόρνη στα Βούρλα

 

Πόρνη στα Βούρλα

Στη Σμύρνη Μέλπω, Ηρώ στη Σαλονίκη,
στον Βόλο Κατινίτσα έναν καιρό,
τώρα στα Βούρλα με φωνάζουν Λέλα…

Τα Βούρλα ήταν ένα τεράστιο δημόσιο μπορντέλο στη Δραπετσώνα, που έφτιαξε ο δήμος του Πειραιά και λειτούργησε υπό την προστασία του κράτους και την περιφρούρηση της αστυνομίας επί εξήντα χρόνια. Ήταν περιφραγμένο με ψηλό μαντρότοιχο, είχε πτέρυγες με ομοιόμορφα κελιά κι έμοιαζε με φυλακή. Τον καιρό της κατοχής μετατράπηκε σε φυλακή και ως φυλακή τελείωσε τη σταδιοδρομία του το 1970 που κατεδαφίστηκε.
Πόρνες όλων των ηλικιών, αγαπητικοί, μαχαιρώματα, τσατσάδες, ναυάγια της ζωής, ναρκωτικά, αλκοόλ, εγκλεισμός, ξύλο, βρόμα και αστυνόμευση συνθέτουν το σκηνικό αυτού του μπορντέλου-στρατώνα. Από κει πέρασαν σαν αγαπητικοί μεγάλοι ρεμπέτες, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Ανέστης Δελιάς. Από τις ιστορίες των γυναικών άντλησε έμπνευση ο Νίκος Καββαδίας.
Τα Βούρλα ήταν ο πάτος στην ιεραρχία του αγοραίου έρωτα. Τις γυναίκες που τελείωναν τη θητεία τους φτωχές –και ήταν οι περισσότερες– τις περίμενε το καλντερίμι, η ζητιανιά και ο θάνατος από την πείνα.

Η εργασία «Πόρνη στα Βούρλα» προσπαθεί ν’ ανασυστήσει το σκηνικό των Βούρλων και του τρόπου λειτουργίας τους στη δεκαετία του ’30, μέσα από πληροφορίες, σχεδιαγράμματα, από φωτογραφίες των εφημερίδων της εποχής και από ιστορίες των έγκλειστων γυναικών.
Τέτη Σώλου
Ιούλιος 2017

Η εργασία δημοσιεύεται στη Huffington Post σε τρία μέρη:

Βούρλα – Ένα δημόσιο πορνείο στη Δραπετσώνα που έφτιαξε το κράτος και φρουρούσε η αστυνομία

• Βούρλα – Τα κατσικάδικα, οι τσατσάδες, οι αγαπητικοί κι οι παλιαρρώστειες

• Βούρλα – Οι πελάτες, το ψώνισμα, οι θεούσες και οι ιστορίες των κοριτσιών